Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΜΥΘΩΝ

Στις θρησκευτικές διηγήσεις αναφέρονται περισσότεροι από δύο κόσμοι. Οι Σιντοϊστές  έχουν 6 ουρανούς και  6 κάτω κόσμους. Οι Σουμέριοι χώριζαν τον Ουρανό σε ανώτατο επίπεδο, όπου κατοικούσε ο Ανού,  μεσαίο επίπεδο που έδρευε ο Μαρντούκ και κάτω επίπεδο με τους αστερισμούς. Τη Γη χώριζαν σε βασίλειο των ανθρώπων, βασίλειο του θεού των υδάτων Έα  και Κάτω Κόσμο. Ο Ιουδαϊσμός έχει 7 γαίες και 7 ουρανούς. Στον 3^ο ουρανό είναι η Εδέμ. Στον 7^ο ο θεός με αρχαγγέλους, χερουβίμ και σεραφίμ. Στο Σκανδιναβικό μύθο η φλαμουριά Υγκντραζιλ στηρίζει 9 κόσμους (Φωτιάς-Πάγου, Ουρανού-Κόλασης, Δημιουργίας-Καταστροφής, Φωτός-Σκότους και Μέση Γη, των ανθρώπων). Στα ψηλότερα επίπεδα είναι οι θεοί και η Βαλχάλλα (παράδεισος). Οι Ναβάχο (Αριζόνα) λένε ότι ο κόσμος μας είναι ο 5^ος . Οι πρώτοι του άνθρωποι  ήρθαν από τον 4^ο  ανοίγοντας τρύπα στον ουρανό, για να σωθούν από πλημμύρα.    Οι Αιγύπτιοι αντιλαμβάνονταν τον κόσμο σαν  ορθογώνιο κουτί με πάτωμα τη γη  και οροφή μια αγελάδα ή τη θεά Νουτ (ουρανός). Γύρω ρέει ποταμός, όπου πλέουν  ο Ήλιος και η Σελήνη. Ο Ιουδαϊκός- Χριστιανικός θεός στερέωσε τη γη «επί των υδάτων». Σε άλλο ιουδαϊκό μύθο τον κόσμο υποβαστάζει το ψάρι – τέρας Λεβιάθαν. Ο θεός των Φον (Μπενίν Δ. Αφρική), ο Νάνα- Μπουλούκου, στήριξε τη Γη σ’ ένα φίδι  κι  έφτιαξε τον ωκεανό για να το δροσίζει. Μαϊμούδες το ταΐζουν με σίδερο, μα όταν το σίδερο τελειώσει, θα φάει την ουρά του κι  η γη θα πέσει και θα σπάσει. Σε μύθο της Ιαπωνίας η Γη στηρίζεται πάνω σε ένα γατόψαρο, που όταν ξεφεύγει από την επιτήρηση του θεού Kashima προκαλεί σεισμούς καθώς σαλεύει.  Σε άλλο μύθο,  ραχοκοκαλιά του κόσμου είναι ο στύλος του σπιτιού του Ιζανάγκι και της Ιζανάμι στο πρώτο νησί της Ιαπωνίας. Ένας ινδικός μύθος ισορροπεί πάνω σε ένα φίδι μια χελώνα, πάνω στη χελώνα 4 ελέφαντες και πάνω σ’ αυτούς τη γη. Οι  Ινδιάνοι Cahuilla βάζουν τον κόσμο πάνω σε  ιστούς τεράστιων αραχνών… Δρυίδες,  Αβορίγινες, Ινδουιστές,  Αρχαίοι ΄Ελληνες, Ινδιάνοι κ.α. θεωρούν τον κόσμο έμψυχο, με νόηση και αισθήματα. Ο Πλάτων γράφει για την τριμερή ψυχή του κόσμου («Τίμαιος»). Πολλοί φιλόσοφοι πιστεύουν στον πανθεϊσμό, όπου θεός και κόσμος είναι ένα (Προσωκρατικοί, 6^ος αι. π.Χ., Σπινόζα κ.α.). Ο αόρατος κόσμος των πνευμάτων ελέγχει τον ορατό και είναι ανώτερος σε δύναμη και γνώσεις. Στο Βουδισμό, Βραχμ/σμό και την Ελληνική θρησκ. ο ορατός κόσμος είναι αιώνιος αλλά μεταβλητός. Ο κόσμος των νεκρών σε όλες τις θρησκείες είναι σκοτεινός και γεμάτος τέρατα. Ο Ελληνικός Άδης είχε χώρους τιμωρίας αμαρτωλών και ανάπαυσης εναρέτων. Στον ιαπωνικό μύθο η Ιζανάμι βασιλεύει στον Κάτω κόσμο (Γιόμι), από τότε που κάηκε όταν γέννησε το θεό της φωτιάς. Ο άντρας της, ο Ιζανάγκι, δεν μπόρεσε να την επαναφέρει (όπως έγινε με τον Ορφέα και την Ευρυδίκη) και έφραξε την είσοδο του Γιόμι με ογκόλιθο για να προστατέψει τον κόσμο των ανθρώπων από τα τέρατα του κάτω κόσμου.