διαχρονικό κακό

Δεν μπορεί να υπάρξει κόσμος χωρίς δίπολα (καλό-κακό, φως-σκοτάδι, θεός-διάβολος κλπ). Ο θρησκευόμενος το αγνοεί σκόπιμα και  αποδίδει το κακό στο διάβολο, που θα εξουδετερωθεί στο τέλος των αιώνων  από το θεό. Ως ένα χρονικό σημείο της ιστορίας το κακό προερχόταν από φυσικές καταστροφές και αλληλοσπαραγμούς των γήινων όντων… Άλλου είδους κακό άρχισε να συμβαίνει, όταν ο άνθρωπος ανακάλυψε την πυρηνική ενέργεια. Όταν τέλειωσε η εποχή των Παγετώνων, πριν από 11.000 έτη, άρχισε η  εποχή του Ολόκαινου.  Από το 1950  μια καινούρια εποχή ξεκίνησε κατά την οποία η ανθρώπινη δράση επηρεάζει τη Γη (δοκιμές πυρηνικών όπλων κλπ). Εξαιτίας αυτής της δράσης ρυπαίνεται το χώμα, τα νερά και ο αέρας  από τοξικές ουσίες ανθρώπινης κατασκευής σε βαθμό επικίνδυνο. Οικολογικές οργανώσεις διαμαρτύρονται μάταια. Το μόνο που ενδιαφέρει τους ισχυρούς είναι να εξουσιάζουν και να απομυζούν τον ιδρώτα των λαών πουλώντας όπλα και στρέφοντας τον ένα εναντίον του άλλου, για να τους εκμεταλλεύονται ανενόχλητοι. Στην άθλια αυτή κατάντια της ανθρωπότητας καμμιά θρησκεία δεν πρόσφερε λύση, κανένα θαύμα δεν συντελέστηκε. Τα θαύματα των θρησκειών είναι ταχυδακτυλουργίες, ψεύτικα αίματα και δάκρυα σε εικόνες και τίποτε το ουσιαστικό. Οι θεοί των θρησκειών διασκεδάζουν με το μαρτύριο των οπαδών τους και είναι κουφοί στις κραυγές απόγνωσης των λαών.