Εξέλιξη και σκοπός

   Στην εξέλιξη των ειδών υπάρχουν αιτίες αλλά δεν υπάρχει σκοπός. Πρώτες και κύριες αιτίες: η επιβίωση, η αναπαραγωγή και η βελτίωση του είδους. Πού θα καταλήξει αυτό κάποτε, αν όλα πάνε καλά και δεν αυτοκαταστραφούμε, είναι άγνωστο, γιατί εξαρτάται από τυχαία γεγονότα. Οι θρησκείες αρέσκονται να δίνουν στην ύπαρξη του ανθρώπου αιτία και σκοπό. Αιτία λένε πως είναι ο θεός και σκοπός η θέωση. Μπορούμε να εννοήσουμε ως θεό τη ζωοποιό δύναμη που υπάρχει μέσα στην υλική φύση και θέωση την επιστροφή στο τεράστιο χωνευτήρι απ’ όπου προκύπτουν συνεχώς νέες μορφές ζωής. Το γεγονός ότι δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτή τη «μοίρα» φανερώνει πως είμαστε έρμαια των φυσικών δυνάμεων που μας συμπαρασύρουν σ’ ένα αιώνιο κύκλο γέννησης και φθοράς. Έχουμε τόση  ελευθερία, όση μας επιτρέπει αυτός ο «θεός». Εκείνος άραγε πόσο είναι ελεύθερος;  Μήπως υπακούει σε κάποια νομοτέλεια, όπως πίστευαν οι αρχαίοι σοφοί όταν έλεγαν  «ανάγκα και θεοί πείθονται»; Μήπως ισχύει το ρητό πως η γνώση ελευθερώνει; Με το να κατανοήσεις ότι όντως δεν υπάρχει ελευθερία βούλησης και ν' αποκτήσεις σίγουρη γνώση γύρω από αυτό το θέμα, σε τι είδους ελευθερία μπορείς να ελπίζεις; Ασφαλώς στην απελευθέρωση από λάθος ιδέες που καταδυναστεύουν τη ζωή μας και επηρεάζουν τη σκέψη και τη συμπεριφορά μας.