ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΟ ΛΑΟ

  Το ισραηλιτικό έθνος, από την ίδρυσή του στο όρος Σινά με την παράδοση του Μωσαϊκού Νόμου, έχει υποστεί αρκετές εθνοκαθάρσεις στο όνομα της θρησκείας του, γιατί, αν την έχανε, θα αφομοιωνόταν με τους λαούς της Χαναάν. Ο Μωυσής κατά τη διάρκεια των σαραντάχρονων περιπλανήσεων στην έρημο αντιμετώπιζε συνεχείς εξεγέρσεις τις οποίες κατέπνιγε χωρίς έλεος, για να εδραιώσει την ενδοφυλετική πειθαρχία. Στο Βιβλίο Έξοδος, ΛΒ΄27-29 αναφέρεται μια εθνοκάθαρση που πραγματοποιήθηκε από το Μωυσή με θύματα 3000 Εβραίους, στο Σινά. Στο βιβλίο Αριθμοί, ΙΑ΄ 33-35 τιμωρήθηκαν με θάνατο οι Εβραίοι που επιθύμησαν να φάνε κρέας. Στο κεφ. ΙΣΤ΄31-35, περιγράφεται ως θαύμα ο φόνος 250 ανδρών που επαναστάτησαν με επικεφαλής τον λευίτη Κορέ. Στο κεφ. ΚΕ΄ 4-9 ο Μωυσής απαγχόνισε τους αρχηγούς άλλης εξέγερσης και διέταξε να σκοτωθούν 24.000 Ισραηλίτες. Στο βιβλίο Βασιλειών Β΄κεφ. ΚΔ΄, 15, ο Δαβίδ μετά από μια απογραφή του λαού του, εξοργίζει το θεό με αποτέλεσμα το θάνατο 70.000 ανδρών. Ο Έσδρας, μετά την επιστροφή από τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία έδωσε εντολή να αποπέμψουν οι Εβραίοι τις αλλοδαπές γυναίκες τους και τα παιδιά τους (Έσδρας Α΄, Θ 7-9), με πρόσχημα την εντολή «μη γαμβρεύσεις προς τους αλλοεθνείς και την θυγατέρα σου μη δώσεις προς αυτούς και την θυγατέρα αυτών μη λάβεις δια τον υιόν σου» (Δευτερονόμ.,Ζ.4), που υποχρέωνε τους Εβραίους να τηρούν φυλετική καθαρότητα.