ΙΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ

 Οι κήρυκες κάθε θρησκείας εφοδιάζουν το ιερατείο τους με «θεόπνευστα» βιβλία, που αποκαλύπτουν «αλήθειες» και επιβάλλουν κανόνες. Οι αρχαίοι Έλληνες μάθαιναν τους μύθους των θεών τους από τη Θεογονία του Ησιόδου και τα Έπη  του Ομήρου (8^ος αι. πΧ).  Η Βαβυλωνιακή κοσμογονία «Ενούμα Ελίς», (7 πήλινες πινακίδες, Βιβλιοθήκη Ασουρμπανιμπάλ, Μοσούλη- Ιράκ) διαβαζόταν στους ναούς κατά την Βαβυλωνιακή Πρωτοχρονιά. Οι Αιγύπτιοι είχαν οδηγό για τη μεταθανάτια ζωή το Βιβλίο των Νεκρών  που γραφόταν στους τοίχους τάφων, σε σαρκοφάγους και σε παπύρους.   Το Πόπολ Βουχ είναι  ιερό βιβλίο των Μάγια της Γουατεμάλας. Οι Ταοϊστές πληροφορούνται για τη δύναμη του Τάο από το βιβλίο του Λάο Τσε «Τάο τε κινγκ». Οι οπαδοί του  Κομφούκιου έχουν το «Κινγκ» (5 τόμοι ποίηση, ιστορία, μαντική, εθιμοτυπία) και το  «Στσε-σου» (3 τόμοι με κανόνες ηθικής). Οι   Σιντοϊστές μελετούν το Κοντζίκι (Ιστορία) και το Νιχονσόκι (χρονικό της Ιαπωνίας). Οι  Ινδουιστές έχουν τις Βέδες (1200-600 π.Χ.), τα έπη Μαχαμπαράτα και Ραμαγιάνα, τις Βραχμάνες (τυπικό τελετών), τις Αρανυάκες(γνώμες ασκητών) και τη Βεδάντα που περιέχει Ουπανισάδες (φιλοσοφία-θεολογία), Σούτρα (κανόνες) και Τάντρας (διδαχές). Οι Βουδιστές συμβουλεύονται τις διδαχές του Βούδα  Αβαντάνας, ταντρικά κείμενα (Κα-τζιουρ και Ταν-τζιούρ),τον Κανόνα Πάλι ή Τριπίτακα (τρίπτυχο) κ.α. Η Ζωροαστρική Βίβλος Αβέστα (=γνώση, 2^ος αι. μ.Χ) περιέχει τα Γκάθας (7^ος αι. π.Χ.), ύμνους του Ζωροάστρη.  Βίβλος των  Σιχ είναι η Γκρανθ (1604 μ.Χ) του γκουρού Αρτζούνα. Ο Ιουδαϊσμός έχει την Τορά (39 βιβλία: Νόμοι, Προφήτες, Αγιόγραφα) και το Ταλμούδ (Σχόλια και ερμηνείες. Ιεροσολυμιτικό:  4^ος αι.μ.Χ και Βαβυλωνιακό: 6^ος αι.μ.Χ.) Ο Χρ/σμός στηρίζεται στην Παλαιά Διαθήκη (μετάφραση της εβραϊκής Βίβλου από Ο΄ εβδομήντα Ιουδαίους, Αλεξάνδρεια, 3^ος αι. π.Χ.,49 βιβλία) και την Καινή Διαθήκη (4 ευαγγέλια, 67-95 μ.Χ.) Ο  Ισλαμισμός έχει το Κοράνι (απαγγελία του Γαβριήλ στο Μωάμεθ), που κατέγραψε ο διάδοχος του Μωάμεθ, Αμπού Μπακρ (632-634) και τροποποίησε ο  3^ος χαλίφης Οθμάν (7^ος αι.).