Η θεραπεία του παράλυτου

Η θεραπεία του παράλυτου της Βηθεσδά, (Ιωάν.,ε΄1-14) είναι διήγηση κάποιου θαύματος του Ιησού που πραγματοποιήθηκε ένα Σάββατο, στη διάρκεια ιουδαϊκής γιορτής στα Ιεροσόλυμα κοντά στην προβατική πύλη του τείχους. Εκεί υπήρχε μια δεξαμενή ονομαζόμενη Βηθεσδά με 5 υπόστεγα, όπου μαζεύονταν πολλοί άρρωστοι και περίμεναν να κουνηθεί το νερό για να πέσουν μέσα. Πίστευαν ότι από καιρό σε καιρό κατέβαινε άγγελος και τάραζε το νερό κι ο πρώτος που έπεφτε μέσα θεραπευόταν. Φυσικό ήταν να πέφτει πρώτος ο πιο ευκίνητος,  επομένως  ο πιο υγιής  ή εκείνος που είχε πιο σβέλτους βοηθούς. Μέσα από το πλήθος των ασθενών ο Ιησούς διάλεξε μόνο έναν και αφού πρώτα του έκανε την ανόητη ερώτηση, αν θέλει να θεραπευθεί, μετά τον διέταξε «άρον τον κράβαττον σου και περιπάτει» και βιάστηκε να εξαφανιστεί μέσα στο πλήθος. Τόσοι ασθενείς  παρευρίσκονταν εκεί μαζί με τους οικείους τους κι όμως ο θεραπευτής του παραλύτου κατόρθωσε να φύγει απαρατήρητος σαν να μην έγινε τίποτε. Σαν να  φοβήθηκε, μην αποκαλυφθεί, ότι το σόου ήταν στημένο, σε περίπτωση που του ζητούσαν κι άλλοι να τους θεραπεύσει.