Κεντρική ιδέα του κηρύγματος του Ιησού

 Κεντρική ιδέα του κηρύγματος του Ιησού, που απευθυνόταν μόνο στους Εβραίους¹  ήταν  το τέλος του κόσμου, που θα εγκαινίαζε τη δική του βασιλεία σε διάστημα λίγων ετών:  «ήγγικεν η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ.,ι΄7), «εγγύς εστιν επί θύραις» (Ματθ. ,κδ΄33). Έβαζε μάλιστα και χρονικά όρια μέσα στα οποία θα γίνονταν συνταρακτικά γεγονότα που θα κατέληγαν στην ανάσταση των νεκρών, την κρίση τους με κριτή τον ίδιο και την έναρξη της αιώνιας βασιλείας του: «αμήν λέγω υμίν ότι ου μη παρέλθη η γενεά αύτη, μέχρις ου πάντα ταύτα γένηται» (Ματθ. κδ΄34, Μαρκ.ΙΓ΄30, Λουκ.,κα΄31-32). Κάποιοι τυχεροί από τους ακροατές του θα παρέμεναν ζωντανοί μέχρι την ώρα που ο Ιησούς θα γινόταν βασιλιάς στην Ιερουσαλήμ: «εισί τινες των ώδε εστηκότων οίτινες ου μη γεύσωνται θανάτου έως αν ίδωσι τον υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν τη βασιλεία αυτού» (Ματθ.,ιστ΄27-28). Δυστυχώς γι αυτόν και τους πιστούς του, παρά την κατηγορηματική διαβεβαίωση: «ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσι» (Λουκά κα΄33), τα οράματα και οι υποσχέσεις του δεν εκπληρώθηκαν. Οι θεολόγοι ανέλαβαν να δικαιολογήσουν την αποτυχία επιστρατεύοντας κάθε λογής σοφιστείες και παρερμηνείες, αλλά είναι ολοφάνερο τι ακριβώς εννοούσε και πόσο τραγικά διαψεύστηκε.

…

¹«εις οδόν εθνών μη απέλθητε …πορεύεσθε δε μάλλον προς τα πρόβατα τα απολωλότα οίκου Ισραήλ»: Ματθ., ι΄5-6.