Εποχή του Παύλου

 2) Το όραμα του  Παύλου στο δρόμο για τη Δαμασκό (36 μ.Χ) δικαιολόγησε την προσχώρησή του στο χριστιανισμό. Η αντίφαση ξεσκεπάζει το ψέμα:  Οι συνοδοί του –γράφει η Κ. Διαθήκη- άκουσαν  μια φωνή, αλλά δεν είδαν τίποτε (Πραξ., θ,7). Λίγο παρακάτω (κβ΄9) γράφει ότι είδαν φως αλλά δεν άκουσαν τίποτε. Άσε που ο Ιησούς του ελληνομαθή Παύλου απαγγέλλει στίχους του Ευριπίδη (Βάκχες, 794 «δεινόν σοι προς κέντρα λακτίζειν»). Άραγε γιατί φοβόταν το βασιλιά Αρέτα της Ναβαταίας (Πετραία Αραβία) και δραπέτευσε από τη Δαμασκό της Συρίας; (Β΄Κορ.11.32,33). Οι πρώτες του επιστολές (Προς Θεσ/νικείς, 50 μΧ) γράφτηκαν 20 χρόνια πριν από το πρώτο ευαγγέλιο (Μάρκου). Το κήρυγμά του θεωρείται ότι έκανε το χριστιανισμό από ιουδαϊκή αίρεση θρησκεία οικουμενικού χαρακτήρα. Σε αυτό συνέβαλε η καταστροφή του 70 μΧ, εξαιτίας της οποίας έδρα του χριστιανισμού έγινε η Ρώμη¹ (η Ιερουσαλήμ πρόδιδε την εβραϊκή καταγωγή του χριστιανισμού). Αποτελεσματική για τον προσηλυτισμό των εθνικών ήταν η κατάργηση της περιτομής, παρά τις αντιρρήσεις του Πέτρου και του Ιακώβου (Σύνοδος 49 μ.Χ.) Το κήρυγμα του Παύλου άρεσε στους Ρωμαίους, γιατί εξυμνούσε τη δουλεία και στους αμόρφωτους, γιατί επαινούσε τη μωρία.

…..

¹Ο Αλέξανδρος Σεβήρος (222-238) ήταν ο 1^ος χριστιανός αυτοκράτορας.  Είχε άγαλμα του Χριστού στο παλάτι του και η μητέρα του Ιουλία Μαμαία  φιλοξένησε στην Αντιόχεια τον Ωριγένη το 235.