Εποχή του Ιησού 10

 Βασιλική είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα ήταν αδύνατο να γίνει, γιατί η ρωμαϊκή φρουρά που επέβαλε την τάξη (Ιώσ., Ιουδ. Πόλ., 2,224) θα τον είχε συλλάβει χωρίς τη μεσολάβηση των αρχιερέων. Η εκδίωξη εμπόρων και αργυραμοιβών ήταν παράνομη, γιατί χωρίς ζώα για θυσίες και ανταλλαγή  ξένων νομισμάτων δεν θα λειτουργούσε ο Ναός, που διέθετε άλλωστε ένοπλη φρουρά. Χωρίς τη βοήθεια ένοπλων ανδρών δε θα μπορούσε  ο Ιησούς να βιαιοπραγήσει. Η επιδρομή στο Ναό ψύχρανε το λαό, που αρχικά  τον υποδέχτηκε ως ελευθερωτή. Συνελήφθη, δικάστηκε ως επαναστάτης και καταδικάστηκε. Η σύλληψή του από 600 Ρωμαίους επιβεβαιώνει την υποψία, ότι ήταν επαναστάτης. Οι συγγραφείς των ευαγγελίων αγνοούν ότι το Σανχεντρίν (συνέδριο) δεν συνεδρίαζε νύκτα ούτε σε γιορτές, ούτε υπήρχαν ταυτόχρονα 2 αρχιερείς (Ιώσηπος, Ιουδ. Αρχαιολ., 18, 26-34).  Ο χαρακτηρισμός υιός του θεού  δεν απαγορευόταν¹  Η σταύρωση ήταν ρωμαϊκή ποινή για επαναστάτες. Για παραβάσεις του νόμου ίσχυε ο λιθοβολισμός. Δεν μαρτυρείται  έθιμο να απελευθερώνεται θανατοποινίτης κατά το πάσχα και μάλιστα αρχιληστής…  Ευτυχώς για τη χριστιανική Εκκλησία, οι πιστοί τοποθετούν την πίστη πιο πάνω από την αναζήτηση της αλήθειας.

……

 ¹«Κύριος είπε προς με, υιός μου ει σύ» (2^ος Ψαλμ.), «θεοί εστέ και υιοί υψίστου πάντες»(81 Ψαλμ., στ. 6), «ενισχυσάτωσαν αυτώ πάντες υιοί θεού, ότι το αίμα των υιών αυτού εκδικείται» (ωδή Μωυσή,Δευτερ.Λβ΄1), «κύριε, πάτερ και δέσποτα ζωής μου»(Σοφ. Σειράχ, κγ΄1).