Μαρτυρίες για τον Ιησού 5

 Ο Πλίνιος ο νεώτερος (61-113 μ.Χ.),  legatus caesaris στη Βιθυνία του Πόντου, έγραψε το 112 στον Τραϊανό (επιστολή αρ.10,96) ότι οι χριστιανοί συνέρχονται ορισμένη μέρα πριν την ανατολή του ήλιου και  αναπέμπουν ύμνο στο Χριστό, σα να είναι  θεός (quasi deo).  Ο Σέξτος Ιούλιος Αφρικανός, χριστιανός συγγραφέας (221 μ.Χ.), γράφει ότι  ο Σαμαρείτης Θαλός, σύγχρονος του Ιησού, στο 3^ο βιβλ. της Ιστορίας του αποδίδει το σκότος και το σεισμό της σταύρωσης  σε έκλειψη. Ο Σεραπίων, Σύρος στωικός (73 μ.Χ.) γράφει στο συνονόματο γιο του  ότι οι Αθηναίοι θανατώνοντας το Σωκράτη τιμωρήθηκαν με πείνα και επιδημία. Οι Σάμιοι, επειδή έκαψαν τον Πυθαγόρα, η χώρα τους καλύφθηκε από άμμο. Οι Ιουδαίοι, επειδή  εκτέλεσαν το σοφό βασιλιά τους, το βασίλειό τους αφανίστηκε. Ο Θεός εκδικήθηκε το θάνατο αυτών των σοφών. Ο Σωκράτης έμεινε ζωντανός στη διδασκαλία του Πλάτωνα. Ο Πυθαγόρας ζωντάνεψε στο άγαλμα της Ήρας και ο σοφός βασιλιάς ζωντανεύει  στη διδασκαλία του».