Εποχή του Ιησού 9

 Πολλές ενστάσεις υπάρχουν για την αξιοπιστία των ευαγγελίων, στα οποία στηρίζεται η χριστιανική θεολογία. Το πιο σημαντικό, απουσιάζουν τα ιστορικά τεκμήρια και η γνώση της κατάστασης στην Παλαιστίνη του 1^ου αι. μ.Χ.  Αγνοούν τις διαφορές των εβραϊκών φατριών της εποχής, ότι οι φαρισαίοι ήταν συντηρητικοί, οι Σαδδουκαίοι μετριοπαθείς, ενώ οι Εσσαίοι και το παρακλάδι τους οι Ζηλωτές –οπαδοί του Ιησού-  ήταν επαναστάτες. Οι Ζηλωτές μάλιστα είχαν ομάδα κρούσης τους σικάριους που με το σικά (γυριστό μαχαίρι) δολοφονούσαν τους αντιπάλους τους πισώπλατα. Τέτοιος ήταν ο Ιούδας ο Ισκαριώτης. Εσσαίοι & Ζηλωτές ζούσαν στην έρημο και είχαν πολιτικό ηγέτη απόγονο του Δαβίδ και θρησκευτικό ηγέτη από το γένος του Ααρών (Ιούδας Γαλιλαίος–Ζαχαρίας / Ιησούς-Πρόδρομος). Η Κανά, όπου έγινε το νερό κρασί, όταν όλοι είχαν μεθύσει, ήταν ορμητήριο ζηλωτών. Ο Ιησούς είχε πει: "Φωτιά ήρθα να βάλω στη γη» (Λουκά ΙΒ 49-50), λόγια  επαναστάτη!  Λόγω έλλειψης χρημάτων και τροφών υπήρχαν εντάσεις ιδιαίτερα με τον υπαρχηγό Πέτρο («Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά!  Μου γίνεσαι εμπόδιο γιατί δεν σκέφτεσαι όπως θέλει ο θεός» (Ματθ. 16, 23). Εκτός των 12 υπήρχαν άλλοι 72 μαθητές, που παρίσταναν τους τυφλούς,  κουτσούς και δαιμονισμένους που γιάτρευε ο Ιησούς. Έστελνε δυο πριν από αυτόν να προετοιμάζουν το έδαφος (Λουκά ι΄1). Σε ξύπνιους απέφευγε να «θαυματουργεί» («γενιά πονηρή και άπιστη ζητά θαύμα και δε θα λάβει….»:Ματθ.12:38).