Η γυναίκα στη διδασκαλία του Ιησού εξακολουθεί
να είναι υποτιμημένη. Ο Ιησούς δεν κήρυξε την ισότητα των φύλων. Η μόνη αρετή
που εκτιμούσε στη γυναίκα ήταν η πίστη. Ακολουθεί η προσφορά υπηρεσιών στην
ομάδα, που πρόθυμα παρείχαν η Μαγδαληνή, η Μάρθα, η Μαρία και η πεθερά του
Πέτρου. Άλλες ηρωίδες των ευαγγελίων είναι πόρνες, όπως η Σαμαρείτισσα και
εκείνη που άλειψε τα πόδια του Χριστού με μύρο, μια ανώνυμη μοιχαλίδα, που
παραλίγο να λιθοβοληθεί, ειδωλολάτρισσες, όπως η Χαναναία με την άρρωστη κόρη,
που ο Ιησούς τις παρομοίασε με σκυλιά («ουκ
εστιν καλόν λαβείν τον άρτον των τέκνων και βαλείν τοις κυναρίοις», Ματθ. ιε΄26) και απελπισμένες γυναίκες του λαού,
όπως η αιμορροούσα. Η μητέρα του
Χριστού δεν απολαμβάνει τις τιμές και τους επαίνους που γνώρισε αιώνες μετά τη
συγγραφή των ευαγγελίων. Απουσιάζει η
τρυφερή σχέση μητέρας-γιου. Ο γιος, δωδεκαετής ήδη, δεν την ενημερώνει, ότι θα
μείνει λίγο παραπάνω στο ναό. Στα 30 του της φέρεται ψυχρά και
υπεροπτικά («τι εμοί και σοι, γύναι;»
Ιωάν. β΄4), και όταν τα αδέλφια του και αυτή γύρευαν να τον συναντήσουν,
αυτός δήλωσε ότι θεωρεί μητέρα και αδέλφια αυτούς που εφαρμόζουν το λόγο του
θεού (Λουκά η΄19-21). Πεθαίνοντας
τέλος αναθέτει την κηδεμονία της στον αγαπημένο του μαθητή και όχι στα αδέλφια
του1.
…
1Η ψυχρότητα του Ιησού προς τους οικείους του
εξηγείται από τη φράση: «ουδέ γαρ οι
αδελφοί αυτού επίστευον εις αυτόν», Ιωάν.,ζ΄5.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου