Εποχή του Ιησού 11

   Ο ρόλος του Ιούδα είναι περίεργος. Εφόσον υπηρετούσε το σχέδιο του Ιησού (Πράξ.Α16-17: «έλαχε τον κλήρον της διακονίας ταύτης», και επιλέχτηκε άθελά του, Ματθ. 26. 17-30), το τέλος του φαίνεται άδικο: Στο Ματθ. κζ΄5 κρεμάστηκε. Στις «Πράξεις», α΄18, έπεσε, σκίστηκε η κοιλιά του και πέθανε! Κατά τη μεταφορά του Ιησού στο Γολγοθά ζηλωτές με το Σίμωνα Κυρηναίο επιχείρησαν να τον ελευθερώσουν. Στα απόκρυφα του Ναγκ Χαμαντί, (Μεγάλος Σηθ, 2ος λόγος) «άλλος σήκωσε το σταυρό, τον λέγαν Σίμωνα. Σε άλλον έβαλαν το στεφάνι με τα αγκάθια». Αυτό δέχονται οι μουσουλμάνοι, που θεωρούν τον Ιησού προφήτη. Πιθανόν δραπέτευσε στη Δαμασκό. Οι αρχιερείς έστειλαν τον Σαούλ να τον συλλάβει κι αυτός τον προσηλύτισε. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο σπόγγος με το όξος που γεύτηκε ο Ιησούς είχε ουσία που του προκάλεσε νεκροφάνεια και οι Ζηλωτές με αντίδοτο τον ανέστησαν. Άλλο σενάριο είναι ότι  την ανάσταση  επινόησε ο Παύλος (Ρωμ. Γ:5  «αν  από το δικό μου ψέμα γνωριστεί η αλήθεια του θεού, γιατί κρίνομαι ακόμη αμαρτωλός;»).