Ο κόσμος στη διδασκαλία του Ιησού

Ο κόσμος στη διδασκαλία του Ιησού έχει τη σημασία που του έδωσαν οι Εσσαίοι και οι Γνωστικοί. Είναι η επικράτεια του διαβόλου, της αμαρτίας και των σαρκικών παθών. Στο χώρο αυτό ανήκουν αυτοί που δεν πιστεύουν στο Χριστό και σχηματίζουν την αντίπαλη παράταξη, που πρέπει να πολεμηθεί και να νικηθεί από τους πιστούς. Ο Ιησούς καυχιέται ότι είναι ο πρώτος που νίκησε σ’ αυτόν τον πόλεμο: «εγώ νενίκηκα τον κόσμον» (Ιωάνν.,ιστ΄33) και θα εκθρονίσει τον άρχοντά του (Ιωάν.,ε΄25-30/ιβ΄31, ιστ΄11), αφού πρώτα αναστήσει τους νεκρούς και τους κρίνει. Ωστόσο αισθανόταν να τον περιβάλει το μίσος του κόσμου (Ιωάν. ιε΄18, «ει ο κόσμος υμάς μισεί, γινώσκετε ότι εμέ πρώτον υμών μεμίσηκεν»). Τα αισθήματά του ήταν αντιφατικά. Δήλωνε: «ουκ ήλθον ίνα κρίνω τον κόσμον, αλλ’ ίνα σώσω τον κόσμον» (Ιωάν.ιβ΄47), αλλά βεβαίωνε ότι ο πατέρας του δεν θα κρίνει τους ανθρώπους, γιατί «την κρίσιν πάσαν δέδωκεν τω υιώ» ¹(Ιωάν.,ε΄ 22). Με τον κόσμο ταυτίζεται ο όχλος που ακολουθούσε τον Ιησού και –όπως αποδείχτηκε- μπορούσε εύκολα να μετατραπεί από υποστηρικτής σε αντίπαλο. Ο Ιησούς επιχείρησε να φέρει αυτόν τον κόσμο αντιμέτωπο με τους γραμματείς και  ιερείς, που «εφοβούντο τον λαόν» (Μαρκ ια΄27-33). Το μίσος για την επίγεια ζωή και το σώμα  φαίνεται στα λόγια του,  «όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει»(Ιωάν. ιβ΄25), «η σάρξ ουκ ωφελεί» (Ιωάν.στ΄ 63), «όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του», «τι θα ωφεληθεί ο άνθρωπος, αν κερδίσει τον κόσμο και χάσει την ψυχή του;» (Ματθ. ιστ΄24-26). Αλλά  οι αμοιβές που έταζε  ήταν και επίγειες  («αλήθεια σας λέω, όποιος άφησε για χάρη μου και για το ευαγγέλιό μου σπίτι, αδέλφια, πατέρα, μητέρα, γυναίκα, παιδιά και αγρούς, θα λάβει εκατονταπλάσια τώρα σ’ αυτό τον καιρό σπίτια, αδέλφια, γονείς, παιδιά και αγρούς, εν μέσω διωγμών και στο μέλλον ζωή αιώνια», Μαρκ. ι 29-31).

….

¹ Ο πλούσιος και ο Λάζαρος της παραβολής (Λουκ.16.19-31) κρίνονται πριν την ημέρα της Κρίσης.