Εποχή του Παύλου

  1)Την εποχή του Ιησού και του Παύλου (5/15-64/67 μ.χ.) η Ιουδαία σπαρασσόταν από  επιδρομές ληστών, επαναστάσεις που καταπνίγονταν από τους Ρωμαίους κατακτητές, βαριά φορολογία και εμφύλιο πόλεμο των θρησκευτικών φατριών, δηλ. των Φαρισαίων, που συνεργάζονταν με τους Ρωμαίους, των Εσσαίων που είχαν παρακλάδι τους επαναστάτες Ζηλωτές και των Σαδδουκαίων, που απέρριπταν την ανάσταση και τους αγγέλους. Ο Ιησούς  είχε μαθητές Εσσαίους (Ανδρέας, Πέτρος, Ιάκωβος, Ιωάννης) και  ζηλωτές (Ιούδας, Σίμων Κανανίτης). Ο Παύλος ήταν  φαρισαίος από τη φυλή Βενιαμίν. Πήγε στην Ιερουσαλήμ από την Ταρσό της Κιλικίας, για να παρακολουθήσει το νομοδιδάσκαλο Γαμαλιήλ.  Τους οπαδούς του Χριστού ονόμαζε Ναζωραίους (Πράξεις κδ΄5). Χριστιανοί ονομάστηκαν στην Αντιόχεια (Πρ.,ια΄26). Όταν έγινε χριστιανός, οι συμπατριώτες του θέλησαν να τον σκοτώσουν ως αποστάτη (Πράξ., κγ΄12-24). Ο Ρωμαίος χιλίαρχος τον έσωσε και τον έστειλε με 2 εκατόνταρχους, 200 στρατιώτες και 70 ιππείς στην Καισάρεια, στον ηγεμόνα Φήλικα¹. Από εκεί τον έστειλαν στη Ρώμη, όπου έμεινε 2 χρόνια.

….

¹Για τη δράση του φιλάργυρου Ρωμαίου στρατηγού Φήλικα, που επί Νέρωνα (54-68) σταύρωνε επαναστάτες Ιουδαίους ως «ληστές», γράφει ο Ιώσηπος στο Β΄ βιβλίο των Ιουδαϊκών Πολέμων.