Εποχή του Ιησού 12

 Υπάρχει η άποψη ότι ο Ιησούς ήταν γιος του Γαυλωνίτη ή Γαλιλαίου Ιούδα , από την ισραηλιτική πόλη Γάμαλα. Το πρόσωπο αυτό, για το οποίο κάνει λόγο ο ραβίνος Γαμαλιήλ στις Πράξεις των Αποστόλων (Ε΄37), ήταν απόγονος του Δαβίδ και γιος του Εζεκία,  ελευθερωτή της βόρειας Παλαιστίνης (43 π.Χ.), που σταυρώθηκε από τον Ηρώδη.  Ο Ιούδας το έτος 6 προ Χριστού ίδρυσε ανεξάρτητη «Εβραϊκή Πολιτεία» με έδρα την πόλη Σέπφωρη και αρχιερέα τον Σαδδόκ (Ζαχαρία, πατέρα του Προδρόμου) και υποκίνησε επανάσταση το 6 μετά Χριστόν (έτος της απογραφής, κατά την οποία θεωρείται ότι γεννήθηκε ο Ιησούς). Η επανάσταση απέτυχε, 2000 άντρες σταυρώθηκαν, ο Ιούδας σκοτώθηκε και οι κάτοικοι της Σέπφωρης έγιναν δούλοι της Ρώμης. Σύμφωνα με ένα σενάριο  η γυναίκα του Ιούδα δραπέτευσε στην Αίγυπτο με το γιο του, τον Ιησού και έμειναν εκεί για ένα χρονικό διάστημα. Το σενάριο αυτό δικαιολογεί πειστικά τη φυγή στην Αίγυπτο, με ιστορικά ντοκουμέντα, χωρίς να χρειάζεται ψεύτικες σφαγές νηπίων στη Βηθλεέμ. Επιβεβαιώνει επίσης τη βασιλική καταγωγή του Ιησού  και εξηγεί την ηγετική του θέση και την αντιπαράθεσή του με τους πλούσιους και τους φαρισαίους, που ήταν φίλοι των Ρωμαίων κατακτητών. Με βάση αυτά τα δεδομένα τα λόγια του Χριστού αποκτούν άλλο περιεχόμενο και ο αναγνώστης καταλαβαίνει, γιατί ο Χριστός χρησιμοποιούσε συνθηματική γλώσσα και ήταν τόσο μυστικοπαθής, ώστε να ομολογεί: «λέω τις παραβολές, για να μη βλέπουν, να μην ακούν, ούτε να καταλαβαίνουν...». (Ματθ.13.1-23, Λουκ.8.4- 15, Μάρκ. 4.1-20).