Μ. Βασίλειος, Περί πίστεως

    Ο Μ. Βασίλειος στο λόγο του «Περί πίστεως» παροτρύνει τον πιστό χριστιανό να μη ζητά να καταλάβει το θεό μελετώντας τα έργα που δημιούργησε, γιατί είναι έξω από αυτά και τα υπερβαίνει: «Μὴ ζήτει ἐν τῇ κτίσει τὸ ὑπὲρ τὴν κτίσιν·». Άλλοι όμως έχουν την αίσθηση ότι τα δημιουργήματα μπορούν να δώσουν μια ιδέα για τον δημιουργό, π.χ. οι ψαλμικοί στίχοι: «οι ουρανοί διηγούνται δόξαν θεού…» κλπ. Αν ο άνθρωπος δεν παρασυρθεί από την κατάπληξη και τον εντυπωσιασμό, που προκαλείται μπροστά στο μεγαλείο της φύσης, μπορεί να αντιληφθεί ότι ο κόσμος, που οι πιστοί θεωρούν έργο του θεού, δεν διέπεται από καμιά ηθική ούτε από ευσπλαχνία. Αντίθετα βασίζεται στο νόμο της τροφικής αλυσσίδας, σύμφωνα με τον οποίο ο αδύναμος γίνεται τροφή του ισχυρού. Αυτό μπορεί να δώσει μια ιδέα περί του δημιουργού, που –αν διαθέτει λογική και αισθήματα- με κανένα τρόπο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αγαθός και φιλεύσπλαχνος.