Ηθικός νόμος

Ο Ηθικός νόμος που υπαγορεύει να κάνουμε το καλό και να αποφεύγουμε το κακό, σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες ποιητές και φιλοσόφους, είναι  έμφυτος και πανανθρώπινος. Οι ήρωες της «Οδύσσειας» του Ομήρου διακρίνονται για την ευγένεια και την ηθική τους ακόμα και όταν ανήκουν στην κατώτερη κοινωνικά τάξη, όπως ο χοιροβοσκός Εύμαιος και η υπηρέτρια Ευρύκλεια. Αγαπούν την πατρίδα και την οικογένειά τους, σέβονται τους μεγαλύτερους, είναι εργατικοί, φιλόξενοι, τίμιοι και σοφοί. Ο Ησίοδος στο «Έργα και Ημέραι» συμβουλεύει τον αδελφό του Πέρση να μην είναι άσωτος, άδικος, βίαιος, ψεύτης και άπληστος, αλλά προνοητικός, εργατικός, τίμιος και εγκρατής και να προτιμά το δύσκολο δρόμο της αρετής. Ο Παυσανίας, Έλληνας περιηγητής του 2^ου μ.Χ., θαυμάζει την ευσέβεια του τρωικού ήρωα  Αινεία, που φεύγοντας από την κατακτημένη πατρίδα του Τροία πήρε μαζί του μόνο τα είδωλα των θεών του και το γέρο πατέρα του, γιατί αυτά θεώρησε ότι ήταν τα πολυτιμότερα πράγματα που είχε (Παυσανίας 10,26,1). Η αρχαία ελληνική λογοτεχνία είναι γεμάτη ηθικές προσταγές όπως: «Τοιούτος γίγνου περί τους γονείς, οίους αν εύξεο περί σαυτόν γενέσθαι τους σαυτού παίδας», (Ισοκράτης Α΄14) και το κορυφαίο ρητό του Σωκράτη: «Ουδαμώς άρα δει αδικείν… Ουδέ αδικούμενον  ανταδικείν… ούτε κακώς ποιείν ουδένα ανθρώπων, ουδ΄αν οτιούν πάσχη υπ’ αυτών…» (Πλάτωνος «Κρίτων», Χ).