χριστιανική κοσμολογία

Η χριστιανική κοσμολογία βρήκε τον εκφραστή της στο πρόσωπο του καλόγερου Κοσμά Ινδικοπλεύστη, που έζησε τον 6^ο αιώνα και συνέγραψε το έργο “Χριστιανική Τοπογραφία”.  Ο Κοσμάς περιγράφει τη Γη σαν  μια παραλληλόγραμμη κατασκευή με ισόγειο και πάνω όροφο, που πλέει, όπως η κιβωτός του Νώε, σε έναν τετράγωνο ωκεανό στο κέντρο του Σύμπαντος κι έχει θεμέλια και 4 πτέρυγες, επειδή έτσι λέει η Βίβλος:   “Επί τίνος οι κρίκοι της γης πεπήγασι; τις δε εστίν ο βαλών λίθον γωνιαίον επ’ αυτής;”, Ιώβ 9:6,38:4-6 // “επί τας τέσσαρας γωνίας της γης”, Αποκάλ. 7:1, 20:8 //“από των πτερύγων της γης ….θυρίδες εκ του ουρανού ηνεώχθησαν, και σεισθήσεται τα θεμέλια της γης”, Ησαΐας, 24:15-18// .-“επί θαλασσών εθεμελίωσεν αυτήν” ,Ψαλμ. 23^ος  /“ο πήξας τους ουρανούς ωσεί καμάραν και θεμελιώσας την γην επί των υδάτων» (Μ. Βασίλ.,τ.30, σ. 813). Το ισόγειο, όπου ζουν οι άνθρωποι, έχει πάτωμα τη Γη και  ταβάνι τον ουρανό.  Ο πάνω όροφος, όπου ζει ο θεός με τη συνοδεία του είναι η Βασιλεία των Ουρανών, που έχει πάτωμα τον ουρανό και ταβάνι το στερέωμα. Ο ήλιος κάνει κύκλους γύρω από τη Γη (Ιησούς Ναυή, Ι΄12-13/ “ανατέλλων πορεύεται προς νότον και κυκλοί προς βορράν·”, Εκκλ.1:5) Τα νερά κάτω από τη Γη έχουν ψάρια (Δευτερον. 4:18). Ο Βασίλειος στην “Εξαήμερο” περιγράφει το στερέωμα  κοίλο και τον ουράνιο θόλο κυρτό, για να συγκρατεί τα νερά του ουρανού και υποστηρίζει ότι υπάρχει μία θάλασσα, η Κασπία.  Ο Αθανάσιος λέει ότι η Γη  στερεώθηκε πάνω στα νερά, στο κέντρο του παντός (“Kατά Ελλήνων”,τ.27, 46-49).  Οι Θεόφιλος Αντιοχείας, Ωριγένης, Αυγουστίνος (De Civitate Dei, XVI, 9) κ.α. υποστηρίζουν ότι ο θεός έβαλε τα άστρα στον ουρανό σαν πινελιές σε πίνακα. Ο Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης περιγράφει πώς οι ποταμοί Νείλος, Τίγρης, Ευφράτης  και Γάγγης περνούν κάτω από τον ωκεανό και φθάνουν στις πηγές τους, στον Παράδεισο, ο οποίος βρίσκεται  γύρω από τον ωκεανό. Εκεί ζούσαν οι άνθρωποι προ του  κατακλυσμού. Τον Ήλιο τον φαντάζεται μικρότερο από τη Γη. Κατά τη διάρκεια της Νύχτας κρύβεται πίσω από ένα ψηλό βουνό. Τα άστρα τα φανταζόταν σαν λάβαρα που τα περιφέρουν άγγελοι στον ουρανό. Με τέτοιες γνώσεις ο «ταπεινός» καλόγερος Κοσμάς καυχιέται ότι συνέτριψε την πλάνη των Ελλήνων («εκ βάθρων ανελείν των ελληνικών υποθέσεων την πλάνην»).