Όλες οι θρησκείες, ακόμα και αιρέσεις
έχουν τους μάρτυρές τους, φανατικούς πιστούς που αυτοθυσιάζονται για χατίρι του
θεού τους. Ισχυρίζονται
λοιπόν οι πιστοί κάθε θρησκείας ότι κατέχουν την αλήθεια, εφόσον βρίσκονται άνθρωποι
που δίνουν τη ζωή τους για να την υποστηρίξουν. Είναι τραγικό και θηριώδες το
γεγονός ότι οι θρησκείες και οι θεοί διψούν για αίμα και σάρκα. Οι πιο εξευγενισμένες θρησκείες αντικατέστησαν
αυτή την ανάγκη με συμβολικές θυσίες, δεν παύουν όμως να έχουν ανάγκη μαρτύρων,
που κατά καιρούς θα προσφέρουν το αίμα τους στο βωμό του θεού μετά από πολυώδυνα
βασανιστήρια. Ο ιουδαϊσμός, ο χριστιανισμός και ο ισλαμισμός έχουν θεμελιωθεί πάνω
σε ειδεχθείς φόνους, λιπάνθηκαν από βουνά πτωμάτων και ποτίστηκαν από ποταμούς αιμάτων. Τα ιστορικά παραδείγματα
είναι άπειρα και φτάνουν μέχρι σήμερα. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Ποιος είναι αυτός
ο θεός που δεν χορταίνει σκοτωμούς και ολοκαυτώματα, που σωπαίνει μπροστά σε
απαίσια εγκλήματα, δεν συγκινείται από θρήνους αθώων που καθημερινά θυσιάζονται
στο βωμό του, δεν αγανακτεί με την πανηλιθιότητα πιστών που γίνονται ανθρώπινες
βόμβες στο όνομά του και διαμελίζουν ανύποπτους συνανθρώπους τους; Είναι αδύνατον
ένας τέλειος θεός και μάλιστα πανάγαθος να χρειάζεται τέτοιες θυσίες και να
ευαρεστείται με βασανιστήρια αθώων λες και είναι ιεροεξεταστής του Μεσαίωνα. Είναι
ανθρώπινη διαστροφή η επινόηση αυτής της ιδέας, γιατί καταργεί την έννοια της αγάπης
και της φιλανθρωπίας. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν στην ανάγκη ύπαρξης
μαρτύρων, τόσο θα συνεχίζεται το μαρτύριο των αδυνάτων, οι σφαγές αλλοπίστων,
οι διωγμοί, οι πνιγμοί και κάθε είδους ωμότητα.
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2015
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου