Η αντιπαράθεση του Ιησού με το ιουδαϊκό ιερατείο

 Η αντιπαράθεση του Ιησού με το ιουδαϊκό ιερατείο περιγράφεται στα ευαγγέλια με λεπτομέρειες. Φαρισαίοι και γραμματείς του αμφισβητούσαν το δικαίωμα να συγχωρεί αμαρτίες. Τον θεωρούσαν βλάσφημο, επειδή καταργούσε την αργία του Σαββάτου και συστηνόταν ως γιος του θεού, εξισώνοντας τον εαυτό του με το θεό ( «ου μόνον έλυε το σάββατον, αλλά και πατέρα ίδιον έλεγε τον θεόν, ίσον εαυτόν ποιών τω θεώ» (Ιωάν., ε΄ 18), ενώ  γνώριζαν –καθώς λένε- τον πατέρα, τη μάννα και τα αδέλφια του (Ιωάν.ι΄33). Τον κατηγορούσαν ως γέννημα πορνείας και καρπό αμαρτίας, γιατί ο Ιωσήφ δεν ήταν κανονικός πατέρας του(Ιωάν.,η΄41). Σαμαρείτη, γιατί η πατρίδα του, η Ναζαρέτ, ήταν στο Βόρειο Ισραήλ, που είχε έδρα τη Σαμάρεια¹. Δαιμονισμένο, γιατί συνέχεια εξόρκιζε δαιμόνια (Ιωάν.,η΄48),  τρελό, γιατί τα έβαζε με το ιερατείο (Ιωάν.,ι΄20) και ταραχοποιό που συνέφερε το λαό να θανατωθεί (Καϊάφας, Ιωάν.ια΄48-50). Ωστόσο είχε φαρισαίους οπαδούς, π.χ. εκείνους που τον ειδοποίησαν για την πρόθεση του Ηρώδη να τον συλλάβει (Λουκά ιγ΄31) και κυρίως τους Αριμαθείας Ιωσήφ και  Νικόδημο που τον τίμησαν, όταν ήταν νεκρός (Ιω.ιθ΄39) και εγκαταλελειμμένος από τους μαθητές του.

….

¹Οι Σαμαρείτες είχαν διαφορετική από τους Ιουδαίους αντίληψη για τη λατρεία του θεού, που φαίνεται στα λόγια του Ιησού προς τη Σαμαρείτισσα, στην οποία είπε ότι ο θεός είναι πνεύμα γι αυτό και η λατρεία του πρέπει να είναι πνευματική. Το ιερατείο του Ναού του Σολομώντα ήταν προσκολλημένο στην τυπολατρεία που ο Ιησούς απεχθανόταν.