Η σκλαβιά είναι πρόξενος δυστυχίας, εξευτελισμού
και πόνου. Τα ιερατεία σύμφωνα με τον Νίτσε,
επωφελούνται από τη δυστυχία των ανθρώπων και για
να τους έχουν υποχείριους εφηύραν την αμαρτία,
την ενοχή, την τιμωρία, τη θεία χάρη, την άφεση και όλα τα σχετικά. Απαγορεύουν στον πιστό να περιεργάζεται
τα πάντα μέσα του και γύρω του με
εξυπνάδα και προσοχή για να μάθει. Θεωρούν την αμφιβολία αμάρτημα. Θέλουν να
υποφέρει ο άνθρωπος, ώστε να έχει την ανάγκη του ιερέα. Η στάση της
Εκκλησίας κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας στην Ελλάδα επαληθεύει αυτή την
κριτική. Ο Κοσμάς ο Αιτωλός κήρυττε ότι «ο Θεός…. έφερε τον Τούρκον …..δια ιδικόν μας καλόν…. Δια ιδικόν
μας συμφέρον, διότι τα άλλα έθνη θα μας έβλαπτον εις την πίστιν …. Και δια να
μη κολασθώμεν, το έδωσε του Τούρκου, και τον έχει ο Θεός τον Τούρκον ωσάν
σκύλον να μας φυλάει».
Η «Πατρική Διδασκαλία» του
Πατριαρχείου Ιεροσολύμων υποστηρίζει ότι «Η βασιλεία των Οθωμανών είναι πρόξενος σωτηρίας». Ο εθνομάρτυρας Ρήγας Φεραίος
κατηγορήθηκε από τον Ιωαννίνων Ιερόθεο, διώκτη των Σουλιωτών, ότι με τους
συνεργάτες του σκόπευε να κάνει «επανάστασιν
κατά του κραταιοτάτου σουλτάνου, αλλ’ ο μεγαλοδύναμος θεός τους επαίδευσε κατά
τας πράξεις των με τον θάνατον όπου τους έπρεπε»1.
Και ο Νικόδημος ο Αγιορείτης συμβούλευε τους χριστιανούς να υποφέρουν
μαρτύρια, αν θέλουν να σώσουν την ψυχή τους και να μην ασχολούνται με την
επιστημονική μόρφωση2.
….
roides.wordpress.com,
Κολλυβάδες, οι αγιορείτες πολέμιοι του Διαφωτισμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου