Μπ. Ράσελ, 9

Η Εκκλησία -παρατηρεί ο Ράσελ- δεν θα τιμήσει κάποιον που θα εφεύρει το φάρμακο για την εξάλειψη λόγου χάρη του κίτρινου πυρετού, αλλά θα επηρεαστεί από την προσωπική ερωτική του ζωή. Δεν θα αγιοποιήσει κάποιον  ευεργέτη της ανθρωπότητας, αλλά έναν αργόσχολο πολύτεκνο θρήσκο, που η γυναίκα του και τα μισά του παιδιά θα πεθάνουν από εξάντληση και κακοπέραση, φτάνει αυτός να μην έχει άλλη ερωτική επαφή. Ο Ράσελ ήταν αισιόδοξος ότι η επιστήμη μπορεί να λύσει τα προβλήματα του ανθρώπου και να κάνει τη ζωή υποφερτή. Έγραφε ότι η γνώση για να επιτευχθεί η γενική ευτυχία υπάρχει, αλλά βασικό εμπόδιο είναι η  θρησκεία, που με τα άγρια δόγματα της αμαρτίας και της τιμωρίας δίνει αφορμές πολέμου και αποτρέπει την ορθολογιστική εκπαίδευση και την επιστημονική συνεργασία. Η θρησκεία κάνει τους ανθρώπους μοχθηρούς και απάνθρωπους. Είναι εχθρός της προόδου. Προκαλεί μη απαραίτητη δυστυχία. Θεμέλιό της: ο φόβος και η ανασφάλεια. Αντίδοτο: η κατάκτηση του κόσμου με τη λογική. Η ανθρωπότητα θα βρεθεί στο κατώφλι μιας χρυσής εποχής, αν  σκοτώσει το δράκο που φυλάει την πόρτα  και λέγεται θρησκεία.