Μπ. Ράσελ, 3

Ο Ράσελ θεωρεί επικίνδυνη την άγνοια που επιβάλλει η θρησκεία στα παιδιά γύρω από το σεξ, γιατί τα κάνει να το αντιμετωπίζουν σαν κάτι απρεπές και γελοίο και να αντλούν γνώση γι αυτό από ακατάλληλες πηγές. Γελοίο, λέει, είναι να θεωρούμε αμαρτία τη φυσική περιέργεια για κάτι τόσο σημαντικό. Κάθε χριστιανός είναι λίγο ή πολύ νευρικά ασθενής, εξαιτίας του ταμπού της σεξουαλικής γνώσης. Ο φόβος της αμαρτίας γίνεται αιτία σκληρότητας, δειλίας και βλακείας.  Τα ερεθίσματα που μας βγάζουν από τα τείχη του Εγώ, είναι έρωτας, μητρότητα, πατριωτισμός, ένστικτο της αγέλης.  Η Εκκλησία  επικρίνει το σεξ, ο  πατριωτισμός δεν ενώνει τους πιστούς, τα ευαγγέλια πολεμούν την οικογένεια.  «Τί κοινό υπάρχει ανάμεσα σ’ εμένα και σ’ εσένα, γυναίκα;» (Ιωάν., 2: 4)· είπε ο Ιησούς στη μητέρα του. Και δήλωσε ότι θα στρέψει κατά του πατέρα το γιο και την κόρη  κατά της μητέρας,  τη νύφη κατά της πεθεράς…(Ματθ. 10: 35-37). Αυτό είναι διάλυση του συγγενικού δεσμού. Ο Ράσελ είχε μελετήσει την Αγία Γραφή και γνώριζε τα αδύνατα σημεία της, που συγκρούονται με την κοινή λογική και την ανθρωπιστική αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων.