Ιερά ζώα, 6

 Ο Ιησούς δεν είναι ο πρώτος που έδωσε ιερότητα στο γαϊδούρι, αν και η μεταχείριση αυτού του ζώου από τους ανθρώπους ήταν ανέκαθεν άθλια. Αιώνες πριν από το Χριστό, το γαϊδούρι λατρεύτηκε από τους Χαναναίους¹. Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει ότι οι 32 γιοι του κριτή Ιαϊρ επέβαιναν σε 32 γαϊδούρια (Κριταί, Ι΄4), γεγονός που φανερώνει ότι οι άρχοντες για τη μεταφορά τους χρησιμοποιούσαν γαϊδουράκια. Η «όνος» του μάντη Βαλαάμ είχε το προνόμιο να βλέπει αγγέλους και να μιλά ανθρώπινα (Αριθ. ΚΒ΄28-30). Ο Ζαχαρίας (Θ΄9-13) ανεβάζει πάνω σε πουλάρι υποζυγίου τον ίδιο το μεσσία, καθώς τον οραματίζεται να μπαίνει στην Ιερουσαλήμ θριαμβευτής για να επιβάλει την παγκόσμια βασιλεία του. Ο Ιησούς ήθελε να εκπληρώσει αυτήν την προφητεία, γι αυτό άφησε το πλήθος να τον επευφημεί ως υιό και διάδοχο του Δαυίδ και δεν τους είπε την ομολογία που έκανε στον Πιλάτο: «η βασιλεία μου δεν είναι του κόσμου τούτου». Λόγω σεμνότητας καβάλησε θηλυκό γαϊδούρι,  ακολουθούμενο από πουλαράκι, επειδή το αρσενικό έχει εμφανή στύση που θα έδινε κωμική διάσταση στο γεγονός, θυμίζοντας τις πομπές του θεού Διόνυσου, που παριστανόταν καβάλα σε βαρβάτο γαϊδούρι σε κατάσταση μέθης. Έτσι το χριστιανικό ζωικό πάνθεο εμπλουτίστηκε με τη σεμνή και συμπαθέστατη φιγούρα της όνου.

….

¹«Ονοκέφαλοι δαίμονες» παριστάνονταν επίσης σε τελετουργικές σκηνές στην Αίγυπτο και τη Μυκηναϊκή Ελλάδα .