Αληθής Λόγος, 2

 Ο Κέλσος καταλογίζει στο θεό της Βίβλου αδυναμία να πείσει το ίδιο του το πλάσμα. Είναι τόσο μικροπρεπής, που ανακατεύεται σε τεκνοποιίες γέρων, συνουσίες πατριαρχών με δούλες, καυγάδες αδελφιών, γαϊδούρια, καμήλες, πηγάδια …. που για να τα δικαιολογήσουν όλα αυτά οι πιο λογικοί από τους πιστούς τα ερμηνεύουν αλληγορικά. Εντύπωση του κάνει  το γεγονός ότι ενώ ο θεός αυτός έταξε να δώσει στους Εβραίους όλη τη γη, αυτοί κατέληξαν χωρίς πατρίδα. Απορρίπτει ως παράλογο τον ισχυρισμό της Αγίας Γραφής ότι ο θεός κατέβηκε στη γη, για να δει τι συμβαίνει, αν και είναι παντογνώστης. Ή ότι διάλεξε μια ειδική τοποθεσία  και έστειλε εκεί κάποιον να δελεάσει τον κόσμο με τιμωρίες και αμοιβές. Ή ότι θυμήθηκε ξαφνικά να κρίνει τον κόσμο, μετά από αιώνες απραξίας. Αν ενδιαφερόταν να σώσει τον κόσμο, θα εμφυσούσε θεϊκό πνεύμα σε πολλούς, να κηρύξουν ταυτόχρονα παντού και όχι μόνο στην Ιουδαία, όπου γνώριζε ότι το κήρυγμα θα αποτύχει…