Ιερά ζώα, 4

 Στις χριστιανικές ζωομορφικές παραστάσεις ιχθύς είναι συνθηματικά ο Ιησούς λόγω της ακροστιχίδας που σχηματίζει το όνομά του (Ιησούς  Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ). Το σύμβολο προέρχεται από αρχαίους θεούς της Παλαιστίνης, Συρίας και Μεσοποταμίας που είχαν σώμα ψαριού ( Ντάγκον,  Ωάννης¹,  Μαρνάς,  Αταργάτις ή Δερκετώ …) Οι σχετικοί μύθοι ήταν γνωστοί στους ψαράδες αυτών των περιοχών, στους οποίους συγκαταλέγονταν οι μαθητές του Ιησού, που φιλοδοξούσαν να γίνουν «αλιείς ανθρώπων». Αν προσθέσουμε και τη σχέση του Χριστού με το θαλάσσιο στοιχείο (δάμαζε τη φουρτούνα, περπατούσε στο νερό, γέμιζε τα δίχτυα με ψάρια) και τη γευστική προτίμηση του στο ψητό ψάρι, έχουμε πολλούς λόγους που δικαιολογούν την αλληγορία. Άλλο ζώο που ενσαρκώνει επάξια τον υιό του θεού είναι ο αμνός «ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου», που θυσιάζεται και τρώγεται το Πάσχα. Τρίτο ζώο, εμπνευσμένο από τις ιουδαϊκές θυσίες, είναι «ο μόσχος ο άμωμος», που με το αίμα του εξαγνίζει τους πιστούς. Το αρνί και ο ταύρος, σύμβολα δύναμης και γονιμότητας, συνδέθηκαν με ηλιακές θεότητες και την αστρολογία. Η εποχή του Ταύρου (4500-2000 π.Χ)  χαρακτηρίζεται από την έναρξη του ανθρώπινου πολιτισμού που συνοδεύεται από εξάπλωση της λατρείας του ζώου (ταύρου, μοσχαριού, αγελάδας). Το ζώο της θυσίας ταυτίστηκε με το θεό στον οποίο προσφέρεται και η μετάληψή του θεωρήθηκε  τρόπος μετάδοσης της αθανασίας και  δύναμης του θεού. Ο καθηγητής Στράτος Θεοδοσίου στην εργασία του «Οι αστρονομικές εποχές του Ταύρου, του Κριού και των Ιχθύων» (Εκδ. Πανεπ. Αθηνών, σ.204) πιθανολογεί ότι ο Μοσχοφόρος στον Αθηναϊκό Παρθενώνα υπαινίσσεται την εποχή του Ταύρου, ο Κριοφόρος στο ναό του Απόλλωνα, στο Κούριον της Κύπρου αντιστοιχεί στην εποχή του Κριού και ο Ιχθύς του δαπέδου του μητροπολιτικού  οίκου της Καλύμνου υποδηλώνει την εποχή των Ιχθύων και το Χριστό.

….

¹Σύφωνα με το Βηρωσσό, Βαβυλώνιο συγγραφέα του 3^ου αι. π.Χ., που αποσπάσματά του διέσωσε ο Ευσέβιος (Χρονικόν, Εκλογαί), ο Ωάννης ήταν θεός-ψάρι που κατοικούσε στην Ερυθρά θάλασσα και δίδαξε τους ανθρώπους  σοφία, γράμματα  και «τεχνών παντοδαπών εμπειρίαν» . Στην ελληνική μυθολογία σώμα ψαριού είχαν θεότητες της θάλασσας, όπως ο Τρίτων  και ο ιχθυοκένταυρος.  Σε πολλών λαών τις μυθολογίες οι γοργόνες είναι θαλάσσιες θεότητες με σώμα ψαριού από τη μέση και κάτω.