Ο θεός -σύμφωνα με τον Κέλσο- δεν
έχει ανάγκη από ανάπαυση, όπως ο θεός της Βίβλου μετά τη δημιουργία του κόσμου, τότε που ξημεροβράδιαζε, πριν υπάρξει ήλιος. Ένας θεός δημιουργεί έργα θεϊκά και τέλεια και δεν χρειάζεται να τα διορθώσει, λες και τα έφτιαξε λάθος, ρίχνοντας άλλοτε
κατακλυσμό και άλλοτε φωτιά, για να καταστρέψει, επειδή μετάνιωσε που τα έφτιαξε. Ο θεός, επειδή είναι τέλειος, δεν έχει ανθρώπινα ελαττώματα, επομένως δεν
οργίζεται με τους ανθρώπους, όπως δεν οργίζεται με τους πιθήκους ή τα ποντίκια.
Είναι Λόγος, γι αυτό αποκλείει το παράλογο, όπως παράλογη είναι η πίστη σε
ανάσταση αποσυντεθειμένων πτωμάτων. Οι χριστιανοί πιστεύουν ότι θα αναστηθεί το
σώμα τους, ενώ το θεωρούν κατώτερο. Ό,τι γεννιέται, πεθαίνει (κάνει τον κύκλο
του) για χάρη του όλου. Κανένα προϊόν της ύλης δεν είναι αθάνατο. Έτσι και ο
άνθρωπος δεν πλάστηκε αθάνατος, ούτε ο κόσμος έγινε για χάρη του.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου