Αληθής Λόγος, 5

 Ο Κέλσος απορεί που δεν ανησύχησαν οι μαθητές του Ιησού, όταν τους προφήτεψε ποιος θα τον προδώσει. Αναρωτιέται, μήπως τους έκανε αυτός προδότες, για να εκπληρωθούν τα σχέδιά του. Θεωρεί την ατιμωρησία των σταυρωτών του αποδεικτικό στοιχείο  της ανθρώπινης προέλευσής του.  Πώς είναι δυνατόν άνθρωποι να βλάψουν θεό και να μείνουν ατιμώρητοι; Αναρωτιέται, πώς, ενώ μέχρι τη στιγμή που πέθανε, δεν μπόρεσε να βοηθήσει τον εαυτό του, όντας πεθαμένος μπόρεσε να αναστηθεί. Κι ενώ δεν κατάφερε να πείσει τους ζωντανούς ότι είναι θεός, κατέβηκε στον Άδη, για να πείσει τους πεθαμένους. Είναι τραγική ειρωνεία ότι δεν μπόρεσε ούτε το βράχο του τάφου του να κυλίσει και χρειάστηκε  να επέμβει άγγελος για να βγάλει το λίθο από τη θύρα του μνήματος. Αν ο Ιησούς είχε όντως αναστηθεί, έπρεπε να εμφανιστεί μπροστά σε αυτούς που τον καταδίκασαν, για να αντιληφθούν το λάθος τους. Εκείνος όμως κρυβόταν. Και ενώ τη σταύρωση την παρακολούθησαν όλοι, την ανάσταση την είδαν ελάχιστοι, από το στενό του περιβάλλον. Αφού ήθελε να κρατήσει μυστικότητα γύρω  από το άτομό του, τι χρειαζόταν τις φωνές του πατέρα του από τον ουρανό (κατά τη διάρκεια της Βάπτισης και της Μεταμόρφωσης) που επιβεβαίωνε ότι ο Ιησούς είναι ο γιος του;