Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΘΝΗΤΟΤΗΤΑΣ

Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΘΝΗΤΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟΥΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ

Πολλοί μύθοι προσπάθησαν να δικαιολογήσουν τη θνητότητα των ανθρώπων. Ως αιτία επικαλούνται κάποιο προπατορικό αμάρτημα, που συνήθως διαπράττει γυναίκα, εξαπατημένη από τον αντίπαλο του θεού. Έτσι εξηγούν την ύπαρξη του κακού στον κόσμο. Στο Ζωροαστρισμό για όλα φταίει ο θεός του κακού, ο Αριμάν. Αυτός σκότωσε τον πρώτο άνθρωπο, που ο Άχουρα Μάζντα είχε πλάσει από φως και εξαπάτησε το πρώτο ανδρόγυνο, που βγήκε από το φυτό, το οποίο φύτρωσε εκεί πού έπεσε το σπέρμα του πρωτάνθρωπου. Έτσι πέτυχε να λατρεύουν οι άνθρωποι τον κακό θεό και όχι τον καλό θεό, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Σε μύθο των Ντογκόν η ατέλεια του κόσμου μας και η θνητότητα οφείλεται στην βιασύνη ενός από τα δίδυμα του αυγού που δημιούργησε ο θεός. Αυτό δεν περίμενε να εκκολαφθεί, αλλά βγήκε πρόωρα μαζί με το εσωτερικό του αυγού που έγινε το υλικό της δημιουργίας. Ο δημιουργός θυσίασε το άλλο δίδυμο, αλλά η ατέλεια παρέμεινε. Οι Μπαλούμπα (Αφρική) διηγούνται ότι οι πρώτοι άνθρωποι άλλαζαν κρυφά δέρμα και γίνονταν αθάνατοι. Η περιέργεια μιας γυναίκας, που είδε τη γειτόνισσά της ν’ αλλάζει, έγινε αιτία να χάσουν την αθανασία. Οι Ίμπο (Νιγηρία) λένε ότι ο θεός Τσούκου έστειλε ένα σκύλο να πει στους ανθρώπους, πώς ν’ αναστήσουν τον πρώτο τους νεκρό. Ο σκύλος άργησε κι ένα πρόβατο μετέφερε λάθος μήνυμα, να τους θάβουν. Έτσι οι άνθρωποι έγιναν θνητοί. Σε μύθο των Αβορίγινων, οι άνθρωποι θέλησαν να σκοτώσουν το θεό Gidja, γιατί τον θεώρησαν υπεύθυνο για το θάνατο του άστρου της Αυγής. Αυτός, για τιμωρία, τους έκανε θνητούς. Οι Μαϊντού (Καλιφόρνια) λένε πως το Κογιότ δεν άφησε το δημιουργό να κάνει τους ανθρώπους αθάνατους.  Ο μύθος από τη Σιβηρία λέει για το θεό Ούλγκαν, ότι άφησε τον σκύλο να φυλάει το πρώτο ζευγάρι που έπλασε, μέχρι να βρει και να του δώσει αθάνατο πνεύμα. Ο Έρλικ, ο βοηθός του, δωροδόκησε το σκύλο να κοιτάζει αλλού και φύσηξε αυτός θνητή ζωή στα σώματα. Ο Ούλγκαν τιμώρησε το σκύλο να είναι φύλακας των ανθρώπων κι έκανε τον Έρλικ βασιλιά στον Κάτω Κόσμο. Ο πιο διαδεδομένος μύθος  πάνω στο θέμα της θνητότητας και της φυσικής φθοράς είναι του Αδάμ και της Εύας που ξεγελάστηκαν από το φίδι κι έφαγαν τον απαγορευμένο καρπό της γνώσης, όπως πιστεύουν Ιουδαίοι, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι.