Γενιά απροσδιόριστης διάρκειας.

* Γενιά απροσδιόριστης διάρκειας. Στον Ιησού άρεσε να προφητεύει το τέλος του κόσμου. Ήταν απόλυτα σίγουρος ότι δεν θ’ αργούσε: «Αμήν λέγω υμίν, ου μη παρέλθη η γενεά αύτη έως αν πάντα ταύτα γένηται. Ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσι». (Ματθ. κδ΄34-35).  Με γλαφυρό τρόπο περιέγραφε πώς η συντέλεια θα έρθει ξαφνικά σαν αστραπή που βγαίνει από την ανατολή και φαίνεται ως τη δύση. Εκείνες τις μέρες θα επικρατεί μεγάλη θλίψη. Θα σκοτεινιάσει ο ήλιος και η σελήνη, θα πέσουν τα αστέρια από τον ουρανό. Θα γίνουν «φόβητρα τε και σημεία απ’ ουρανού μεγάλα», μα δε θα χαθεί ούτε τρίχα από το κεφάλι των μαθητών (Λουκά, κα΄11-18). Οι φυλές της γης θα θρηνούν βλέποντας τον «υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής» κι αυτός θα στείλει τους αγγέλους του με σάλπιγγες βροντερές να συνάξουν τους εκλεκτούς από τους τέσσερις ανέμους από το ένα άκρο του ουρανού ως το άλλο... Ήταν τόσο βέβαιος ότι το όραμά του θα επαληθευόταν, που συμβούλευε τους μαθητές του, όταν τον δουν να έρχεται πάνω στα σύννεφα,  να σηκώσουν κεφάλι «διότι εγγίζει η απολύτρωσις υμών» (κα΄28), «ότι εγγύς εστιν η βασιλεία του θεού». Και τους υποσχόταν ότι όλα αυτά που προφήτευε θα συνέβαιναν σύντομα στη διάρκεια της δικής τους γενεάς: «ου μη παρέλθει η γενεά αύτη έως αν πάντα γένηται» (Λουκά, κα΄ 32). Και παρήλθε η γενεά εκείνη και τίποτε από αυτά δεν έγινε κι όμως οι χριστιανοί ακόμα περιμένουν πιστεύοντας ότι η γενιά εκείνη ακόμα διαρκεί!

Η έλευση της βασιλείας του θεού * Οι πρώτοι χριστιανοί περίμεναν με αγωνία την εκπλήρωση εσχατολογικών προφητειών: «Ο Κύριος εγγύς» (Φιλιππησίους,4:5), «εσχάτη ώρα εστί… ο αντίχριστος έρχεται» (Α΄ Ιωάν.,2:18), «έρχεται η οργή του θεού» (Κολασσαείς, 3:6).  «Πάσα η κτίσις συστενάζει και συνωδίνει άχρι του νυν», που θα ελευθερωθεί «από της δουλείας της φθοράς εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του θεού» (Ρωμ.8:21-22). «Ενέστηκεν (ήρθε) η ημέρα του Χριστού» και θα αποκαλυφθεί «ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας» που θα καθίσει στο Ναό του θεού για να αποδείξει ότι είναι θεός. «Το γαρ μυστήριον ήδη ενεργείται της ανομίας». Εμποδίζεται προσωρινά, αλλά το εμπόδιο θα βγει  από τη μέση  και «τότε αποκαλυφθήσεται ο άνομος» που με τη δύναμη του σατανά θα κάνει σημεία και τέρατα, αλλά ο κύριος θα τον εξολοθρεύσει με την πνοή του στόματός του (Θεσσαλον. Β΄2:12). Ο Παύλος με συνωμοτικό ύφος αποκαλύπτει: «ιδού μυστήριον υμίν λέγω: πάντες μεν ου κοιμηθησόμεθα, πάντες δε αλλαγησόμεθα». Δηλ. δεν θα πεθάνουν όλοι οι οπαδοί του, αλλά θα προλάβουν κάποιοι από αυτούς ζωντανοί τη Δευτέρα Παρουσία. Όταν ηχήσει η εσχάτη σάλπιγγα, θα μεταλλαχθούν εν ριπή οφθαλμού και θα αποκτήσουν άφθαρτα σώματα, ενώ ταυτόχρονα θα αναστηθούν οι νεκροί (Α΄Κορινθ.15:51-54).   Φοβερές υποσχέσεις, που δόθηκαν σε ανθρώπους διψασμένους για θαύματα, εξουσία και δόξα. Δεν εκπληρώθηκαν κυριολεκτικά, όμως αλληγορικά, ο χριστιανισμός έχει εξελιχθεί στην επικρατέστερη θρησκεία. Αυτή την έννοια είχε τελικά η έλευση της «βασιλείας του θεού».