Πόσο ευθυνόμαστε για όσα μας συμβαίνουν;

    Πολλοί συνηθίζουν να ενοχοποιούν τα θύματα για το κακό που τους συμβαίνει. Ψάχνουν να βρουν την αιτία της συμφοράς συνανθρώπων μας στα λάθη, τις αδυναμίες και τις ελλείψεις τους. Αναμφίβολα υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που δεν μπορείς να παραβλέψεις τις ατομικές ευθύνες, όμως πολλοί παράγοντες συντείνουν στη δημιουργία μιας κατάστασης και για να κρίνουμε δίκαια, πρέπει να τα λαμβάνουμε όλα υπόψιν. Τι φταίει το νεογέννητο που είχε την ατυχία να γεννηθεί σε άθλιες συνθήκες από ανεύθυνους γονείς και υφίσταται τα πάνδεινα; Τι φταίει ένα αθώο θύμα συκοφαντίας και φθόνου; Τι φταίει ένας ανύποπτος, που γίνεται θύμα κατολίσθησης ή ηφαιστειακής έκρηξης ή οποιασδήποτε άλλης φυσικής καταστροφής; Τι φταίει ένας νομοταγής πολίτης που η χώρα του καταρρέει από την οικονομική κρίση και παρόλο που ο ίδιος ζει με λιτότητα και δεν χρωστά σε κανένα, του φόρτωσαν τις αμαρτίες τους κακοί διαχειριστές της εξουσίας, που αυτός ποτέ του δεν ψήφισε; Τι φταίνε τα δύστυχα κορίτσια που βιάζονται και πουλιούνται για ένα πακέτο τσιγάρα από τα τέρατα του ΙSIS που οπλίστηκαν από τους πολεμοκάπηλους εξουσιαστές του κόσμου; Κι αυτά είναι –δυστυχώς- λίγα παραδείγματα, απ’ όσα φοβερά συμβαίνουν στον κόσμο μας, για τα οποία την ευθύνη φέρουν αποκλειστικά οι θύτες. Ποιος θεός θα νοιαστεί ποτέ, όχι να εκδικηθεί, αλλά να προλάβει το κακό πριν συντελεσθεί ανεπανόρθωτα;