Στη Βόρεια Συρία άκμαζε
από το 6500 π.Χ. η πόλη Ουγκαρίτ ως τις
αρχές του 12ου αι. π.Χ, που την κατέστρεψαν οι Λαοί της Θάλασσας. Εκεί βρέθηκε βιβλιοθήκη με κείμενα γραμμένα σε
σφηνοειδή γραφή, που λένε για τον ύψιστο Ελ, τη σύζυγό του Ασεράθ (Μητέρα Γη) και τους γιους τους: Βάαλ, Γιαμ ή Γιαχ ή Γιαχβέ και Μοτ (θεό του θανάτου). Αυτούς εννοούσε ο στίχος 7 του 88ου Ψαλμού: «τις ομοιωθήσεται τω κυρίω εν υιοίς θεού;» και η πληροφορία στο Δευτερονόμιο, κεφ. 32,7:
«όταν ο Ελ μοίρασε στους γιους του τα
έθνη, το μερίδιο του Γιαχβέ ήταν ο Ισραήλ».
Ο Γιαχβέ ήταν θεός της θάλασσας, της αβύσσου και του κατακλυσμού («άβυσσος άβυσσον επικαλείται εις φωνήν των
καταρρακτών σου», «Κύριος τον κατακλυσμόν κατοικιεί», Ψαλμ. 28, 10). Ο
ιερέας Ιλιμιού με εντολή του βασιλιά Νικμαντού Β΄ έγραψε το έπος του Βάαλ (14ος
αι. π.Χ.), που περιγράφει τον κατακλυσμό που έκανε ο Γιαμ για να σκοτώσει το
Βάαλ, που πέθανε, αναστήθηκε και σκότωσε
τον Γιαμ με κεραυνούς.
Οι Χαναναίοι πρόγονοι των Ισραηλιτών άλλοι λάτρευαν το Γιαχβέ και άλλοι
το Βάαλ. Στην Έμπλα, κοντά στην Ουγκαρίτ, βρέθηκαν επιγραφές του 2300 πΧ με
βιβλικά ονόματα (Αμπράμου, Ισμαϊλου, Νταούντουμ= Δαβίδ, Σιντάμου= Σόδομα,
Εμάρα= Γόμορα…) Κι εδώ λατρευόταν ο Ελ και τα παιδιά του οι Ελοχείμ.
Σε επιγραφή με ονόματα βασιλέων (24ος αι. π.Χ) υπάρχει ο
Εβριούμ, επώνυμος των Εβραίων. Ο Ναραμσίν, βασιλιάς των Ακκάδων κατέστρεψε την
Έμπλα. Κάτοικοί της πήγαν στην Αίγυπτο και ίδρυσαν τη σημιτική δυναστεία των
Υκσώς (16ος αι. π.Χ)).
Ο Αιγύπτιος ιστορ. Μανέθων (3ος
αι. π.Χ) ονομάζει τους Υκσώς «βασιλείς ποιμένες». Διώχτηκαν το 1540
π.Χ από την Αίγυπτο και κατέφυγαν στην Ουγκαρίτ. Ο Ιώσηπος (37-100 μ.Χ) θεωρεί τους
βασιλείς της Ουγκαρίτ πατριάρχες των Εβραίων. Με πηγή το Μανέθωνα γράφει
στην Ιουδαϊκή Αρχαιολογία ότι ο Ιακώβ
και οι 12 γιοί του κατέκτησαν το Β. τμήμα στο Δέλτα του Νείλου. Έναν αιώνα μετά
διώχτηκαν και πήγαν στην Παλαιστίνη. Ο Οσάρσηφος-Μωυσής, ιερέας του Όσιρη στην
Ηλιούπολη (14ος αι. π.Χ), ως αρχηγός 80.000 λεπρών που ο Αμένωφις
έβαλε σε λατομείο στην Άβαρη, παλιά πρωτεύουσα των Υκσώς, κάλεσε απογόνους των
Υκσώς από τα Ιεροσόλυμα και εξόρισαν το φαραώ. Μετά από 13 χρόνια ηττήθηκε,
εκδιώχτηκε κι έγινε νομοθέτης και εθνάρχης των Εβραίων.
Σύμφωνα με αυτήν την πληροφορία ο Γιαχβέ είναι αρχαίος Συριακός θεός των υδάτων. Σύμφωνα όμως με άλλες πηγές είναι ο ηλιακός θεός Ων που λάτρευε ο μονοθεϊστής φαραώ Ακενατών, του οποίου αρχιερέας ήταν ο Μωυσής. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι συνενώνει τις δύο αυτές θεότητες και τα χαρακτηριστικά τους.
ΑπάντησηΔιαγραφή