ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ

*Ο πανάγαθος θα στείλει στην κόλαση δισεκατομμύρια ανθρώπων, για να διαλέξει λίγους εκλεκτούς, ενώ ως παντογνώστης γνωρίζει ποιοι είναι κατάλληλοι να σωθούν.

*Οι πρωτόπλαστοι απέτυχαν στη δοκιμασία.  Αν πάθαινε το ίδιο κάθε άνθρωπος στη θέση τους, τότε η δοκιμασία ξεπερνά τα ανθρώπινα μέτρα, επομένως ήταν άδικη. Αν όχι, τότε κάποιοι τιμωρούνται άδικα, γιατί θα την περνούσαν με επιτυχία.
*Ο θεός, ενώ έκανε την ανθρ. λογική να απαιτεί αποδείξεις, δεν της παρέχει απτές αποδείξεις της ύπαρξής του και απαιτεί τυφλή πίστη.
*Ο θεάνθρωπος αδύνατον να είναι 100% θεός και 100% άνθρωπος
*Είναι παράλογο ο θεός για μια παρακοή να επέβαλε εξορία και θανατική ποινή στους άνθρώπους, ακόμα και τους αγέννητους και μετά από 100.000 χρόνια να έγινε ο ίδιος άνθρωπος για να τον σκοτώσουν οι άνθρωποι και να εξευμενίσει τον εαυτό του.
*Οι άνθρωποι κάνουν εγκλήματα που μπροστά τους η παρακοή των πρωτοπλάστων είναι παιδικό καπρίτσιο. Πόσες φορές θα πρέπει ο θεός να ξανακατέβει και να σκοτωθεί γι αυτά; Άν είναι παντογνώστης, γνώριζε ότι θα συμβούν, άρα ευθύνεται.
*Ο θάνατος του Ιησού όχι μόνο δε νίκησε το θάνατο, αλλά τον έκανε   αντικείμενο λατρείας και υποβάθμισε τη ζωή.
*Πόσο κακός πρέπει να είναι ο θεός με τα ζώα, που ενώ δεν αμάρτησαν πονούν, βασανίζονται και πεθαίνουν τόσο σκληρά; Ας τα έκανε τουλάχιστον αναίσθητα στον πόνο.
*Ο θεός παίζει μαζί μας κρυφτό ή φοβάται πως, αν μάθουμε ποιος είναι θα γίνει ευάλωτος;
*Γιατί θέσπισε τους νόμους της φύσης; Για να τους παραβαίνει με  περίεργα «θαύματα»,ενώ όταν πρέπει να σώσει π.χ. ένα λαό από γενοκτονία, είναι πιο κουφός κι από τις πέτρες.
*Στον επικίνδυνο αυτό κόσμο δεν μας αποκάλυψε οδηγίες  προστασίας. Χρειάστηκε να πεθάνουν πολλοί για να μάθουμε πώς να αντιμετωπίζουμε τους κινδύνους.
*Στην Π. Διαθήκη ο θεός είναι ένα απάνθρωπο τέρας. Στην Καινή έχει εξελιχθεί σε φιλοσοφικό κατασκεύασμα.
*Αν νοιαζόταν αληθινά να διδάξει στους ανθρώπους κάτι, δε θα χρειαζόταν να κάνουν τίποτα οι πιστοί του.
*Αυτοί που διατυπώνουν ασυνήθιστους ισχυρισμούς έχουν την ευθύνη της απόδειξης. Επομένως, αυτοί που ισχυρίζονται πως υπάρχει τέτοιο όν, οφείλουν να το αποδείξουν, ειδάλλως είναι ή απατεώνες ή αφελείς.