Οι χριστιανοί λατρεύουν έναν θεοποιημένο
άνθρωπο, που δεν γνωρίζουν πότε γεννήθηκε και πότε πέθανε. Για να αναπληρώσουν
αυτές τις ελλείψεις δανείστηκαν ημερομηνίες ειδωλολατρικών εορτών Το εβραϊκό έτος άρχιζε το μήνα Νισάν
(Μάρτ.-Απρ.) με τις 24 ετήσιες εφημερίες των ιερέων. Ο Ζαχαρίας ανήκε στην 8η
εφημερία του μήνα Ταμμούζ (Ιούν.-Ιούλ.), όταν ο άγγελος του ανακοίνωσε την
εγκυμοσύνη της Ελισσάβετ. Μετά από 6
μήνες (μήνας Τεμπέθ: Δεκ.-Ιανουάρ.) ο Γαβριήλ επεσκέφθη τη Μαριάμ, που έμεινε
έγκυος και γέννησε μετά 9 μήνες, το μήνα Τισρί
(Σεπτ.-Οκτ.). Κακώς λοιπόν θεσπίστηκε η 25η Δεκεμβρίου ως
ημέρα των Χριστουγέννων. Αυτό έγινε το 335 μ.Χ., από τον πάπα Ιούλιο Α΄, για να επισκιάσει τις
ειδωλολατρικές γιορτές για τη γέννηση του Ήλιου, τα Σατουρνάλια και τα Μπρουμάλια.
Στην Ανατολή διαδόθηκε η γιορτή το 378 μ.Χ. Η χρονολόγηση με βάση τη γέννηση
του Χριστού ήταν ιδέα του καλόγερου Διονύσιου
του Μικρού, το 532. Καθιερώθηκε από τον αυτοκρ.
Καρλομάγνο (742-814 μΧ).
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου