Θεϊκά ψέματα

Ο θεός της Βίβλου, μεταξύ των άλλων ελαττωμάτων του, ήταν  ψεύτης. Πολλά σχετικά παραδείγματα αναφέρει το ιερό βιβλίο. Πριν ακόμα πετάξει με τις κλωτσιές το πρώτο αντρόγυνο από τον παράδεισο, τους είχε απειλήσει: «την ίδια μέρα που θα φάτε τον καρπό, θα πεθάνετε» (Γένεσις, Β΄17). Όμως ο Αδάμ έφτασε αισίως τα 930 χρόνια (Γένεσις, Ε΄5). Η Εύα μπορεί να έζησε και παραπάνω. Τον Κάιν τον καταράστηκε «θα στενάζεις και θα τρέμεις πάνω στη γη», όμως εκείνος και ατιμώρητος έμεινε  και παντρεύτηκε κι έκτισε πόλη απέναντι από την Εδέμ, στην οποία έδωσε το όνομα του γιου του, Ενώχ (Γεν. Δ΄12-17). Στον Αβραάμ υποσχέθηκε: «κοίτα γύρω σου από τον τόπο που βρίσκεσαι προς το βορρά και το νότο, την ανατολή και τη θάλασσα. Όλη τη γη που βλέπεις θα την δώσω σ’ εσένα και στους απογόνους σου να την κατέχετε στον αιώνα τον άπαντα» (Γεν. ΙΓ΄14-15). Πόσο αίμα χύθηκε και χύνεται ακόμα εξαιτίας αυτής της ψεύτικης «διαθήκης»! Αλλά και η υπόσχεση «θα κάνω τους απογόνους σου σαν την άμμο, που κανείς δεν μπορεί να μετρήσει» (Γεν. ΙΓ΄16), δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Άλλο θεϊκό ψέμα είναι η υπόσχεση που έδωσε στον Ιακώβ, ότι θα επιστρέψει σώος από την Αίγυπτο (Γεν. ΜΣΤ΄3-4), ενώ πέθανε εκεί (ΜΖ΄29). Τέτοιος θεός φυσικό ήταν να ευλογεί ψεύτες όπως τον Ιακώβ που φόρτωσε με ψέματα τον τυφλό πατέρα του, τον Ισαάκ, παριστάνοντας πως είναι ο Ησαύ (Γεν. ΚΖ΄19-24) και τον Ελισαίο που είπε ψέματα στον βασιλιά της Συρίας ότι θα ζήσει, ενώ γνώριζε ότι θα συμβεί το αντίθετο (Δ΄Βασιλ. Η΄10). Ακόμα και πνεύματα του ψεύδους έστελνε ο θεός να παραπλανούν ανθρώπους, όπως στην περίπτωση που ήθελε να εξαπατήσει και να σκοτώσει το βασιλιά του Ισραήλ Αχαάβ (Γ΄Βασιλ. ΚΒ΄21-23)… Πώς λοιπόν μπορεί κάποιος να εμπιστευθεί έναν τέτοιο θεό;