Ο θεός του Αϊνστάιν

Ο θεός του Αϊνστάιν  «Από τότε που ήμουν αρκετά ώριμος για παιδί, με είχε εντυπωσιάσει η ματαιότητα των ελπίδων και των προσπαθειών που συμπαρασύρουν το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων σε έναν αγώνα δρόμου για τη ζωή …Την πρώτη διέξοδο  προσφέρει η Θρησκεία. Έτσι και εγώ -γιος άθρησκων (Εβραίων)-έγινα θρησκευόμενος, κάτι που σταμάτησα  στα 12 μου χρόνια. Με την ανάγνωση εκλαϊκευμένων επιστημονικών βιβλίων, δεν άργησα να πειστώ ότι πολλές από τις ιστορίες που διηγείται η Βίβλος δεν μπορούσε να είναι αληθινές. Αυτό είχε σαν συνέπεια να καταλήξω ένθερμος οπαδός της ελεύθερης σκέψης, συναρτώντας την καινούρια μου πίστη με την εντύπωση ότι οι νέοι εξαπατούνταν συνειδητά από το Κράτος με ψευδείς διδασκαλίες και αυτή η εντύπωση υπήρξε συγκλονιστική» («Αυτοβιογραφία» Αϊνστάιν). «Η λέξη θεός δεν είναι για μένα τίποτα περισσότερο από την έκφραση και το παράγωγο της ανθρώπινης αδυναμίας. Η Βίβλος  είναι  μια συλλογή από σεβαστούς αλλά πρωτόγονους θρύλους, οι οποίοι είναι μάλλον παιδαριώδεις» (γράμμα στο φιλόσοφο Έρικ Γκούτκιντ,  3.1.1954).