Ιώσηπου, "Ιουδαϊκοί Πόλεμοι" (περίληψη- σχόλια)

 Α΄) Μια εικόνα για την εποχή του Ιησού μας δίνει το σύγγραμμα του Ιώσηπου «Ιουδαϊκοί πόλεμοι», καθώς ο συγγραφέας που έζησε από το 37 ως το 100 μ.Χ. αναφέρει πόλεις, όπου έδρασε ο αρχηγός του Χριστιανισμού, όπως η Κανά και τα Γάδαρα (Α΄Βιβλίο, 334). Η εποχή ήταν γεμάτη από  αιματηρά γεγονότα, συλλήψεις αντικαθεστωτικών που ο Ιώσηπος ονομάζει ληστές, σταυρώσεις και άλλες ταραχές, για τις οποίες τα ευαγγέλια σωπαίνουν.  Μετά το θάνατο του μεγάλου Ηρώδη (4 π.Χ) –κάποιοι τοποθετούν τότε τη γέννηση του Ιησού-, όπως διηγείται ο Ιώσηπος στο Β΄βιβλίο, είχε καταληφθεί ο Ναός της Ιερουσαλήμ από οπαδούς  Φαρισαίων που ο Ηρώδης είχε κάψει ζωντανούς. Ο γιος και διάδοχός του, Ηρώδης-Αρχέλαος το πάσχα, του 4 π.Χ  έλυσε την κατάληψη του Ναού. Ο Ρωμαίος στρατηγός Γράτος συνέλαβε και σκότωσε το ληστή Σίμωνα, που από δούλος φιλοδόξησε να γίνει βασιλιάς των Ιουδαίων και αφού φόρεσε στέμμα πήρε τα βουνά. Την ίδια τύχη είχε και ο βοσκός Αθρογγαίος με τους 4 αδελφούς του που λήστευαν Ρωμαίους και πλούσιους. Ο Ουάρος,  ηγεμόνας της Συρίας,  πυρπόλησε  τη Σέπφωρη  και χωριά της Σαμάρειας,  διέλυσε  επανάσταση στα Ιεροσόλυμα και σταύρωσε 2000 επαναστάτες. Το 6 μ.Χ. (χρονιά της μεγάλης απογραφής που αναφέρουν τα ευαγγέλια ως έτος γέννησης του Ιησού) ο Αρχέλαος εξορίστηκε στη Γαλλία.  Στην Ιουδαία τότε διορίστηκε επίτροπος ο Κωπώνιος. Ο Γαλιλαίος Ιούδας, σοφιστής, γιος του ληστή Εζεκία, που σκότωσε ο Ηρώδης, επαναστάτησε κατά της απογραφής. Ο Τιβέριος  (14 – 37 μΧ)  έκανε τον Πιλάτο επίτροπο. Ο Πιλάτος  προκάλεσε ταραχές, όταν έβαλε  στα Ιεροσόλυμα  εικόνες του αυτοκράτορα και όταν διέθεσε τον ιερό θησαυρό (κορβωνά) για υδρευτικά έργα. Ο Γάιος Καλιγούλας (37-41) εξόρισε στη Γαλλία τον τετράρχη Ηρώδη- Αντίπα, που τον ακολούθησε η γυναίκα του Ηρωδιάδα.  Έδωσε την τετραρχία στον Αγρίππα, εγγονό του Ηρώδη Α΄ κι έστειλε στα Ιεροσόλυμα το στρατηγό Πετρώνιο να στήσει στο Ναό  άγαλμα του Καλιγούλα. Οι Ιουδαίοι απείλησαν, αν κάνει αυτή τη βεβήλωση, να μη σπείρουν τα χωράφια  τους (έτσι θα στερούσαν τον κατακτητή από τους φόρους) κι ο Πετρώνιος υποχώρησε. Ο Καλιγούλας δολοφονήθηκε, πριν προλάβει να  σκοτώσει τον Πετρώνιο για την απείθειά του. Ο διάδοχος του Καλιγούλα, ο Κλαύδιος (41-54)  έστειλε επίτροπο το Φήλικα.  Το Πάσχα, Ρωμαίος στρατιώτης που έδειχνε τα οπίσθιά του στους προσκυνητές κι έκλανε, προκάλεσε πολύνεκρη σύγκρουση. Γαλιλαίοι επιτέθηκαν κατά Σαμαρειτών και ο ηγεμόνας Συρίας Κουαδράτος σταύρωσε τους συλληφθέντες. Επί Νέρωνα (54-68) ο Φήλιξ  (ο προστάτης του απόστολου Παύλου) σταύρωσε πολλούς Ιουδαίους κι έστειλε στη Ρώμη σαν τρόπαιο το ληστή Ελεάζαρο. Στην Ιερουσαλήμ  οι σικάριοι  (Εβραίοι επαναστάτες) σκότωναν  τους αντιπάλους τους κρυμμένοι στο πλήθος. Απατεώνες  έπειθαν το λαό να τους ακολουθήσει στην έρημο για να δει θαύματα.  Ένας Αιγύπτιος  συγκέντρωσε 30.000 λαού στο όρος των Ελαιών, με σκοπό να πάρει την εξουσία. Ο Φήλιξ σκότωσε πολλούς από αυτούς, αλλά ο Αιγύπτιος το έσκασε. Τον Φήλικα διαδέχτηκε ο άπληστος επίτροπος Αλβίνος κι αυτόν ο Γέσσιος Φλώρος, που  άρπαξε τον ιερό θησαυρό και σταύρωσε πολλούς Εβραίους. Ακολούθησε κατάληψη του φρουρίου Μασάδα από Ιουδαίους. Οι μετριοπαθείς έστειλαν πρέσβεις στο Φλώρο και τον Αγρίππα Β΄(44-100) μαζί με το νεαρό αριστοκράτη Σαύλο (Β΄ 418), για να εμποδίσει τις ταραχές. Ο Μαναήμ, γιος του Ιούδα του Γαλιλαίου, εχθρός των Ρωμαίων, σκότωσε τον αρχιερέα Ανανία, αλλά σκοτώθηκε από το γιο εκείνου. Ο πόλεμος επεκτάθηκε σε  Συρία  και Αίγυπτο. Ο Σαύλος ακολούθησε το στρατηγό Κέστιο, που πήγε στη Ρώμη να ζητήσει βοήθεια από το Νέρωνα. Οι επαναστάτες  (μεταξύ αυτών ο Ιησούς του Σαπφά και ο Ιωάννης  ο Εσσαίος)  συνέχισαν τον εμφύλιο πόλεμο...