Ιώσηπου, "Ιουδαϊκοί Πόλεμοι" (περίληψη- σχόλια)

Β΄μέρος) Βιβλίο Γ΄  Ο  Βεσπασιανός με το γιο του Τίτο κατέπνιξε επανάσταση  των Ιουδαίων και συνέλαβε τον Ιώσηπο, που ήταν αρχηγός. Ο Ιώσηπος  του προφήτεψε ότι θα γίνει «δεσπότης γης και θαλάσσης και παντός ανθρώπων γένους» κι έτσι κέρδισε την εύνοιά του. Η επαλήθευση της προφητείας αναφέρεται στο Δ΄Βιβλίο, με τη στέψη του Βεσπασιανού σε αυτοκράτορα (69-79 μ.Χ.) Στη λίμνη Γεννησάρ, όπου βρίσκεται η πόλη Καφαρναούμ, οι Ρωμαίοι σκότωσαν 6700 επαναστάτες με αρχηγό τον Ιησού του Τούφα.  Οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης έχουν δανειστεί ονόματα και τοπωνύμια που αναφέρει ο Ιώσηπος. Εδώ βλέπουμε τη λίμνη Γεννησαρέτ, όπου δίδασκε και θαυματουργούσε ο Ιησούς των ευαγγελίων να συνδέεται με το όνομα ενός επαναστάτη Ιησού, εχθρού των Ρωμαίων. Και την πόλη Καπερναούμ, ορμητήριο του Χριστού, να είναι ορμητήριο επαναστατών.

Βιβλίο Δ΄ Οι  αρχιερείς Ιησούς του Γαμάλα και  Άνανος του Άνανου¹ διαμαρτύρονταν κατά των Ζηλωτών, γιατί αυτοί κατάργησαν την κληρονομική αρχιερωσύνη. Ο Ιωάννης «από Γισχάλων» έκανε το φίλο στον Άνανο και πρόδιδε τα σχέδιά του στους Ζηλωτές. Οι αδελφοί Ιωάννης και Ιάκωβος² του Σωσά μαζί με τον Σίμωνα του Θακήου και 20.000 συμπατριώτες τους επιτέθηκαν και σκότωσαν  μεταξύ άλλων τον Ιησού και τον Άνανο και «εν μέσω τω ιερώ» τον πλούσιο Ζαχαρία, «υιόν Βάρεις»³. Στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, κγ΄35, υπάρχει η φράση «έως του αίματος Ζαχαρίου υιού Βαραχίου, ον εφονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου». Ο Ιησούς του ευαγγελίου κατηγόρησε τους φαρισαίους ότι σκότωσαν τους δικαίους από τον Κάιν μέχρι το Ζαχαρία, δημιουργώντας πρόβλημα στους ερμηνευτές, καθώς άλλοι θεωρούν ότι αναφέρεται στον προφήτη Ζαχαρία, που έδρασε περί το 521 π.Χ. και το τέλος του δεν αναφέρεται στην Παλ. Διαθήκη και άλλοι, μεταξύ των οποίων ο Μ. Βασίλειος και ο Γρηγόριος Νύσσης, ότι εννοούσε το Ζαχαρία, πατέρα του Προδρόμου.

Βιβλίο Ε΄  Ο Τίτος πολιορκεί την Ιερουσαλήμ. Ο Ιούδας, γιος  Ιούδα, πείθει άντρες του Σίμωνα που υπερασπιζόταν τα τείχη να βάλουν μέσα  κάποιους Ρωμαίους. Ο Σίμων σκοτώνει τους προδότες.  

Βιβλίο ΣΤ΄  Ένας φτωχούλης του θεού, ο Ιησούς του Ανανία, γυρνούσε στους δρόμους προφητεύοντας την καταστροφή της Ιερουσαλήμ (την προφητεία της καταστροφής έκανε και ο Ιησούς κατά τις Γραφές).  Τον συνέλαβαν, τον βασάνισαν, μα δεν σταματούσε. Ο έπαρχος Αλβίνος έβαλε να τον μαστιγώσουν «μέχρι οστέων». Αυτός επαναλάμβανε «αιαί Ιεροσολύμοις» (αλλοίμονο στην Ιερουσαλήμ). Ο έπαρχος, κρίνοντάς τον τρελό, τον  άφησε ελεύθερο. Σκοτώθηκε από πετροβόλο κατά την πολιορκία λέγοντας «αιαί δε καμοί» (αλλοίμονο και σε μένα). Το τέλος της πολιορκίας ήταν φρικτό (70 μ.Χ).   

Βιβλίο Ζ΄ Οικτρή ήταν και η τύχη των υπερασπιστών του φρούριου Μασάδα, που είχαν αρχηγό τον σικάριο Ελεάζαρο, απόγονο του Ιούδα από τα Γάμαλα. Οι πολιορκημένοι, για να μην πέσουν στα χέρια των Ρωμαίων, αυτοκτόνησαν ομαδικά (73 μ.Χ.). Στο σημείο αυτό τελειώνει το 7τομο έργο του Ιώσηπου «Ιουδαϊκοί  Πόλεμοι»

……

¹. Άλλα γνωστά από την Καινή Διαθήκη ονόματα που αναφέρει ο Ιώσηπος  στα κεφάλαια αυτά είναι του αρχιερέα Άνα (ο Ιώσηπος, όπως έκανε και με το δικό του εβραϊκό όνομα Ιωσήφ, εξελληνίζει τα εβραϊκά ονόματα προσθέτοντας ελληνικές καταλήξεις), των αδελφών Ιάκωβου και Ιωάννη, του Ζαχαρία, του Ιούδα, του Σίμωνα (εβραϊκό όνομα του Πέτρου) και το πολύ συχνά απαντώμενο Ιησούς, που άλλοτε είναι όνομα αρχιερέα (Ιησούς του Γαμάλα), άλλοτε επαναστάτη (Ιησούς του Τούφα) και άλλοτε προφήτη που μαστιγώνεται και βασανίζεται (Ιησούς του Ανανία). Ακόμα και για την προδοσία κάποιου Ιούδα γίνεται λόγος στο Ε΄Βιβλίο, μόνο που η πράξη έχει πολιτικό χαρακτήρα και όχι θρησκευτικό.

² Πολλοί Ιάκωβοι μας είναι γνωστοί από την Καινή Διαθήκη. Ο πατέρας  του Ιούδα: Λκ 6:16. Πρξ 1:13//Ο γιος του Αλφαίου: Μτ.1:3, Μκ 3:18//Ο Μικρός: Μτ 15:40, Λκ 6:15//Ο γιος του Ζεβεδαίου και αδελφός  του Ιωάννη: Μτ. 4:21, Μκ 1:19, Λκ. 9:28//Και ο αδελφός του Ιησού, Μτ. 13:55, Γαλ. 1:19) με την επωνυμία Δίκαιος.