Βίβλος

Το ανθρώπινο είδος είναι φορέας δεισιδαιμονιών και προκαταλήψεων, τις οποίες διαιωνίζει και επιβάλλει μέσω «θεόπνευστων βιβλίων». Από τα πιο διαδεδομένα ιερά βιβλία είναι η ιουδαϊκή Βίβλος.  Συντάχθηκε από τον Έσδρα, αρχηγό ομάδας Εβραίων που επέστρεψαν το 520 π.Χ. στην Ιερουσαλήμ από τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία, η οποία κράτησε από το 586 ως το 538 π.Χ. Το αρχικό κείμενο υπέστη αλλεπάλληλες διορθώσεις. Το 90 μ.Χ. στη ραββινική σύνοδο της Ιάμνειας στην Παλαιστίνη αποφασίστηκε να συμπεριληφθούν στον κατάλογο της Βίβλου (ιουδαϊκό Κανόνα) 24 βιβλία: Η Πεντάτευχος ή Τορά (Νόμος), οι Προφήτες και τα Αγιόγραφα (Ψαλμοί, Παροιμίες, Χρονικά). Η ιουδαϊκή Βίβλος συμπληρώνεται από το  Ταλμούδ  που περιλαμβάνει ερμηνευτικά κείμενα και διδασκαλίες ραββίνων. Το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ γράφτηκε στη Βαβυλώνα και ολοκληρώθηκε τον 5^ο αι. μΧ.  Το Παλαιστινιακό Ταλμούδ ολοκληρώθηκε τον 6^ο αι. μΧ. Τμήματα του Ταλμούδ είναι η Μισνά  και η Γκεμαρά (σχόλια ραβίνων για διάφορα  θέματα του μωσαϊκού νόμου). Το βιβλίο της εβραϊκής μυθο-θεολογίας έγινε η μητέρα του Χριστιανισμού και του Ισλαμισμού.